Maken ouder te veel gebruik van gratis oppas? Steeds meer opa's en oma's raken uitgeput van het oppassen

In dit artikel:

Veel Nederlandse grootouders helpen structureel met de opvang van hun kleinkinderen: ze halen kinderen uit school, hebben een vaste oppasdag of springen in bij ziekte. Volgens pedagoog Lynn Geering vindt ongeveer 90 procent het fijn om opa of oma te zijn, maar ervaart één op de vier het grootouderschap ook als belastend of uitputtend. Bij 60 procent van de kinderen tot vier jaar zijn er vaste opvangdagen bij opa en oma.

Wat begint als vrijwillige hulp, kan daardoor een vaste verwachting worden. Sommige gezinnen zijn inmiddels sterk afhankelijk van deze opvang. Tegelijkertijd werken veel grootouders nog, zorgen ze voor oudere familieleden en willen ze tijd houden voor hun eigen sociale leven. Geering noemt dit de ‘kruispuntleeftijd’, waarin verschillende verantwoordelijkheden samenkomen.

Nee zeggen is lastig wanneer hun kinderen moeite hebben om werk, gezin en opvang te combineren. Toch benadrukt Geering, onder meer naar aanleiding van haar boek *Hotel Oma en Opa*, dat de hulp van grootouders niet vanzelfsprekend mag worden. Hun betrokkenheid is waardevol voor kinderen en ouders, maar duidelijke grenzen kunnen voorkomen dat liefdevolle oppashulp leidt tot overbelasting.