Lisa: 'Waarom de Avond4daagse nog steeds precies is zoals vroeger'

In dit artikel:

Als kind zag de schrijver de Avond4daagse als hét hoogtepunt van het schooljaar: zingend en gillend door tunneltjes en de bossen rond Ede, met aan het eind een felbegeerde speldmedaille die je jaar na jaar verzamelde. Inmiddels, zo’n 25 jaar later, loopt hij alweer tien jaar met zijn eigen kinderen mee — niet meer in Ede maar door de stadsparken van Zoetermeer — en merkt dat de kern van het evenement ongewijzigd is.

Veel blijft hetzelfde: zodra er een tunneltje opduikt verandert de stoet volwassenen weer in losgeslagen kinderen, en het defilé op de laatste avond blijft het hoogtepunt waarin trotse ouders langs de kant staan en kinderen glunderend hun laatste meters afmaken. Wat veranderde zijn de medailles: de klassieke speldjes zijn vervangen door moderne, sportieve exemplaren. Dat haalt het plezier niet weg; de trots bij de kinderen is onveranderd.

De Avond4daagse blijkt ook steeds socialer te zijn. Wandelen levert kleine gesprekken op die binnen vier avonden uitgroeien tot loopmaatjes: ouders wisselen telefoonnummers, kinderen schuiven van voor naar achter en je ontwikkelt als ouder een permanent ‘heb ik iedereen nog?’-gevoel. Juist de losheid en het gebrek aan strakke planning geven het evenement charme — een mix van loslaten, samen zoeken en elkaar halverwege weer tegenkomen.

Commerciële steun en praktische hulp maken het organiseren voor ouders makkelijker: a.s.r. is hoofdsponsor (ook van de Peuter4daagse) en biedt hulpmiddelen zoals een checklist en zelfs een speciaal Avond4daagse-nummer dat veel deelnemers op repeat zetten. Die ondersteuning zorgt ervoor dat deelnemers niet alleen makkelijker, maar ook leuker meedoen.

Kort: de Avond4daagse is nog steeds een kleine traditie met grote effecten — plezier, verbondenheid en bewegen — waarbij nostalgie en moderne invloeden naast elkaar bestaan. Het artikel is geschreven in samenwerking met a.s.r.; wie tips zoekt kan terecht op asr.nl/aandewandel.