Linda: 'Opeens moest ik op een houtje bijten en dat was ik niet gewend'
In dit artikel:
Linda (50), alleenstaande moeder van twee jongens van 11 en 9, verloor vorig jaar na haar scheiding van haar partner ook haar baan als directiesecretaresse na vijftien jaar. Ze kreeg een transitievergoeding van €20.000, maar na belasting bleef daar praktisch nog maar €3.000 van over. Omdat dat bedrag werd meegeteld bij haar inkomen, vervielen toeslagen zoals het kindgebonden budget en de eenoudertoeslag, en belandde ze voor het eerst in de WW. Haar netto-inkomen daalde van €2.400 naar ongeveer €1.400 per maand.
Ze vond via een uitzendbureau snel weer werk als interim-officemanager voor vier dagen per week, maar in de zomer viel er een maand uit en liepen betalingen van het UWV meerdere keren verkeerd, waardoor ze soms een maand zonder uitkering zat. Om de decembermaand en de hypotheek (€600) te kunnen betalen, verkocht ze verdrietig familie-sieraden en een goudstaafje voor €1.000. Later liet het UWV weten dat ze €3.000 te veel had ontvangen; dat bedrag moet ze in tien maanden met €300 per maand terugbetalen.
Intussen heeft Linda een vaste baan als secretaresse bij een overheidsinstelling gevonden. Ze verdient nu netto €2.135 per maand, bouwt weer pensioen op en krijgt extra’s zoals een dertiende maand. Daardoor heeft ze opnieuw recht op het kindgebonden budget (€350 per maand), dat ze gebruikt om de schuld aan het UWV af te lossen. Financieel zit ze nog in herstel: ze heeft twee rekeningen en staat aan het eind van de maand vaak rood op één ervan; de €3.000 die ze van de transitievergoeding overhield staat onaangeroerd op de spaarrekening en wordt alleen kort omgeboekt om een positief saldo te tonen.
Na aftrek van vaste lasten (ongeveer €1.450 excl. boodschappen) houdt ze zo’n €700 per maand over voor boodschappen, benzine, leuke uitjes met de kinderen en incidentele kleding. Om de kosten te drukken nam ze praktische maatregelen: ze verving de gaskachel door een pelletkachel (jaarlijkse kosten ongeveer €350, besparing circa €50 per maand), beperkt verzekeringen tot het hoognodige en snijdt in uitgaven voor eten en kleding. De jongens begrijpen de veranderingen; het gezin eet minder luxe. Financiële onzekerheid heeft echter mentale gevolgen: slapeloze nachten, opgekropte stress en het vermijden van post die rekeningen bevat.
Voor Linda heeft de crisis ook iets positiefs opgeleverd: de bewust gekozen vaste baan biedt stabiliteit en pensioenopbouw, en het vooruitzicht op aflossing van de schuld geeft hoop. Ze werkt erop om weer volledig financieel grip te krijgen; haar prioriteit is schuldenvrij worden en structureel zekerheid bieden voor haar en haar zoons. Het verhaal illustreert hoe een samenloop van omstandigheden — ontslag, verrekening van een transitievergoeding met toeslagen en administratieve vertragingen — een anders financieel stabiel gezin snel kwetsbaar kan maken.