Lilian: 'Ik hou het bij één kind, en ik stuit vaak op weerstand als ik dat vertel'

In dit artikel:

Lilian Finn (31) schrijft dat haar vierjarige zoon Nox haar eerste én laatste kind is. Hoewel zij en haar man Charles aanvankelijk geen kinderwens hadden, veranderde dat toen zij samen een toekomst voor zich zagen. Ze kozen bewust voor één kind en richtten hun leven daarop in.

De zwangerschap van Nox was gewenst, maar verliep traumatisch. Finn werd meerdere keren opgenomen, liep gevaar tijdens de bevalling en kreeg daarna een postnatale depressie en PTSS. Haar lichamelijke en mentale gezondheid raakten ernstig beschadigd. Daardoor werd steeds duidelijker dat een tweede zwangerschap onverantwoord zou zijn en dat het gezin bij één kind zou blijven.

Dat besluit brengt verdriet met zich mee. Finn rouwt om het feit dat ze geen nieuwe zwangerschap en babyperiode zal meemaken en dat sommige eerste keren door haar depressies aan haar voorbijgingen. Tegelijkertijd is ze opgelucht dat Charles zich liet steriliseren toen Nox anderhalf was. Ondanks een spiraal was ze voortdurend bang om opnieuw zwanger te raken, terwijl ze niet wist of ze een tweede zwangerschap lichamelijk en psychisch zou overleven.

Vooral het onbegrip van anderen vindt Finn pijnlijk. Mensen vragen waarom ze zo vroeg zeker waren van hun keuze of voorspellen dat ze nog van gedachten verandert. Ze benadrukt dat een enig kind prima sociaal kan zijn en dat haar zoon liefdevol wordt omringd. Voor haar is kiezen voor één kind geen afwijkende, maar een weloverwogen keuze voor de gezondheid van de moeder en het gezin.

Finn roept ouders op elkaars keuzes te respecteren. Kinderen krijgen kan prachtig zijn, schrijft ze, maar een kind heeft ook baat bij een gezonde, aanwezige moeder.