Liesbeth heeft een hoogbegaafd gezin: 'Wat de een ziet als een rijkdom, was voor ons een hel'

zaterdag, 7 februari 2026 (20:20) - Kek Mama

In dit artikel:

Liesbeth (41) leek op papier alles voor elkaar te hebben: een bloeiende academische loopbaan met twee promoties in 2019, een huwelijk met haar jeugdliefde Martijn (41) — die ze op het Luzac College in Arnhem ontmoette — en drie jonge kinderen van 10, 7 en 4 jaar. Achter de façade echter zat een gezin dat langzaam knapte door de combinatie van hoogbegaafdheid en ernstige zwangerschapsziekte.

Tijdens haar derde zwangerschap kreeg Liesbeth hyperemesis gravidarum (HG): een extreem aanhoudende misselijkheid en overgeven waardoor eten en drinken nauwelijks mogelijk waren en ze meerdere keren per dag moest braken. Ondanks haar fysieke toestand begon ze aan een postdocfunctie — ze reisde zelfs naar sollicitatiegesprekken met spuugzakjes en infuus — maar thuis viel alles uiteen. Martijn nam de nachtzorg op zich, maar zijn eigen hoogbegaafdheid werkte averechts: het constante blijven analyseren en doorgaan putte hem uit en vergrootte de spanning in het gezin.

Na de bevalling stopte het spugen, maar herstel bleef uit. Liesbeth voelde zich uitgeput, kon haar jongste soms niet optillen en kreeg weinig begrip van de bedrijfsarts omdat de bestaande protocollen niet aansloten bij haar ervaring van chronische uitputting en gezinscrisis. Toen de spanning onhoudbaar werd, nam ze de ingrijpende beslissing haar academische baan op te zeggen. Ze haalde de kinderen van de buitenschoolse opvang, wisselde sportclubs en zocht passende scholen — keuzes die het gezin rust brachten.

Centraal in de omslag bleek het vinden van passende onderwijsvoorzieningen voor kinderen met bijzondere behoeften. Hun oudste zoon, die cognitief ver vooruit loopt maar sociaal-emotioneel worstelde, werd toegelaten tot het Intermezzo-programma van het Stedelijk Gymnasium — een tussentraject voor kinderen die meerdere klassen hebben overgeslagen maar nog niet klaar zijn voor de middelbare school. Daar vond hij gelijkgestemden en professionals die oog hebben voor zowel intellect als welzijn. Ook de andere twee kinderen kregen scholen met meer rust en structuur; het resultaat was zichtbaar: meer evenwicht en blijdschap in het gezin.

Liesbeth worstelt met haar veranderde identiteit — van promovenda naar fulltime moeder — maar ervaart ook opluchting en herstel in relaties binnen het gezin. Ze benadrukt dat keuzes om carrière los te laten geen falen betekenen, maar soms noodzakelijk zijn om het welzijn van het hele gezin te waarborgen. Haar boodschap aan andere ouders is helder: durf te dromen en te streven, maar wees bereid de regie los te laten als je gezin daarom vraagt; liefde en veiligheid kunnen belangrijker zijn dan vastgehouden ambities.

Achtergrond: het verhaal illustreert hoe hoogbegaafdheid niet louter een voordeel is — zowel kinderen als ouders kunnen sociaal-emotionele problemen en overbelasting ervaren — en hoe medische complicaties zoals HG een extra belasting vormen. Voor gezinnen in vergelijkbare situaties kan het vinden van gespecialiseerde scholen en begripende professionals cruciaal zijn voor herstel en stabiliteit.