Lieke (38) was zwanger en voelde dat er iets niet klopte: het bleek huidkanker

In dit artikel:

Lieke Anna (38) ontdekte toen ze veertien weken zwanger was dat een klein plekje op haar gezicht een basaalcelcarcinoom — een vorm van huidkanker — bleek te zijn. Een jaar eerder en in een eerdere consultatie tijdens de zwangerschap had de huisarts het nog onschuldig bevonden; omdat haar gevoel bleef neuriën vroeg zij opnieuw om een verwijzing naar de dermatoloog. Twee weken later onderging ze een biopsie en kort daarna de 13‑wekenecho van haar zoontje, een mix van angst en blijdschap.

De dermatoloog bevestigde de diagnose en bood twee opties: vroeg verwijderen in het tweede trimester of wachten tot na de bevalling. Lieke koos voor onmiddellijke verwijdering; ze wilde niet met kanker in haar gezicht blijven lopen en voorkomen dat herstel en tillimieten samenvielen met de zorg voor een pasgeborene. De gekozen behandeling was Mohs‑chirurgie — een laag‑voor‑laag techniek waarbij weefsel direct wordt onderzocht om zeker te zijn dat alle kankercellen weg zijn. Zij had twee operatierondes nodig. Er ontstond een groot defect dat later door een plastisch chirurg werd gesloten; het uiteindelijke litteken meetde ongeveer zes centimeter en veroorzaakte veel onzekerheid.

Het herstel voltrok zich parallel aan de zwangerschap, wat mentaal zwaar was, maar afleiding en steun kwamen onder meer door een verhuizing en door het delen van haar verhaal op TikTok. Haar berichten leidden ertoe dat anderen hun verdachte plekjes lieten controleren. De littekens van operatie en keizersnede ziet ze nu als teken van veerkracht en als bevestiging van het vertrouwen in haar intuïtie — een belangrijke les uit deze ingrijpende periode.