Lianne: 'Met een ferme duw spuit ik Keetjes waterspuit leeg over het jongetje'

In dit artikel:

Freelance redacteur Lianne Kooistra trok na het einde van haar relatie met haar peuterdochter Keetje in een camper om langere tijd door Europa te reizen. Onderweg botsen ze op het praktische en emotionele vraagstuk van contact leggen met andere kinderen: doordat ze steeds tijdelijk zijn, de taal vaak anders is en Keetje jong is, verloopt samen spelen meestal als naast elkaar bezig zijn in plaats van echt samenspelen.

Op campings probeert Lianne wél contact te maken — praat met andere ouders, regelt speeltuinafspraakjes met Nederlanders die ze via Instagram kent — en merkt dat sommige ontmoetingen verrassend goed gaan. Maar vaak valt op dat Keetje geen vanzelfsprekend “eigen leven” kan ontwikkelen zoals op de opvang thuis, omdat haar moeder constant dichtbij is en daardoor sneller ingrijpt. Dat bemoeilijkt het leren van sociale vaardigheden die peuters doorgaans opdoen door al spelend zelf oplossingen te vinden.

Een concrete confrontatie aan een rivier illustreert die spanningen: een jongetje spuit herhaaldelijk water in Keetjes gezicht, waarna Lianne uiteindelijk besluit hardhandig terug te reageren door zijn waterspuit en onbedoeld ook zijn moeder nat te maken. Ze vergelijkt haar aanpak met die van beschermende ouders uit het verleden en belooft zichzelf niet te reageren op een manier die het kind later niet helpt. Later lost de situatie zich vriendelijk op als een ander meisje, Marleen, Keetje uitnodigt om samen te spelen; de moeder is enthousiast en stelt zelfs een logeerbezoek voor, iets waar Lianne meteen over nadenkt gezien hun reizende leven.

Kooistra reflecteert op dilemma’s van reizen met een peuter: taalbarrière, tijdelijke contacten, het verschil tussen ouderschap onderweg en routines thuis, en de zoektocht naar een nieuw dagelijks ritme. Voor wie Wil volgen: ze publiceert columns over dit leven op vier wielen en deelt beelden op Instagram. Extra context: peuters laten vaak parallel spel zien en hebben tijd en herhaalde interacties nodig om sociale vaardigheden te ontwikkelen — iets lastiger te realiseren tijdens constant wisselende reizen.