Lianne: 'Keetje beoordeelt elke avond onze dag, en stiekem hoop ik altijd op een groen vinkje'

In dit artikel:

Freelance redacteur Lianne Kooistra reist na het einde van haar relatie langdurig met haar driejarige dochter Keetje door Europa in een camper. In haar column beschrijft ze hoe ze onderweg een nieuw ritme zoeken en hoe alledaagse momenten voor haar dochter uitgroeien tot grote avonturen.

Keetje beoordeelt elke dag na het eten of voor het slapengaan als een ‘grote dag’ of een ‘kleine dag’. Een grote dag bevat veel leuke activiteiten; een kleine dag was saai, moeizaam of speelde zich volgens haar te veel op de camping af. Lianne merkt dat ze die beoordeling zelf ook belangrijk is gaan vinden, alsof ze een rapportcijfer krijgt voor haar vermogen om haar dochter te vermaken.

Voor Keetje hoeft dat vermaak niet ingewikkeld te zijn: zwemmen, een stok, een schommel, een steen met glitters of een zelfgeknutselde eierdoos-krokodil zijn al genoeg. Grote landschappen en rustige vergezichten spreken haar minder aan dan haar moeder, tenzij ze ondertussen in beweging is. Op de fiets, in de auto, op een supboard, in een kabelbaan of op een boot kan ze wel ontspannen om zich heen kijken.

Wandelen blijkt daarentegen een bron van frustratie. Hoewel Keetje flinke afstanden kan lopen, verandert een tocht al snel in een survivaltocht met beloningen, fantasieverhalen en voortdurende vragen over het beloofde ijsje. Lianne heeft geen zin om tijdens een wandeling voortdurend als kinderanimator op te treden. Daarom kiezen ze uiteindelijk voor de fiets, rechtstreeks naar een ijsje: voor Keetje een grote dag en voor Lianne een groen vinkje.