Lianne: 'Ik kan mezelf gewoon niet meer horen nadenken, maar daar heb ik toch zelf voor gekozen?'

In dit artikel:

Freelance redacteur Lianne Kooistra beschrijft hoe zij als alleenreizende moeder met haar driejarige dochter Keetje al maanden in een camper door Europa trekt. Hoewel het leven onderweg in eerste instantie voelt als vrijheid en avontuur, laat ze in deze column zien dat het ook veel druk en mentale onrust oplevert: steeds moeten beslissen waar ze slapen, tanken, werken en hoe ze de dag doorkomen, terwijl haar peuter weinig geduld heeft.

De column speelt zich af op een avond rond 17.30 uur, wanneer Keetje na een lange driftbui uitgeput raakt. Lianne probeert ondertussen in korte tijd alle praktische dingen te regelen die het camperleven met zich meebrengt: eten voorbereiden, schoonmaken, spullen repareren en de watertank vullen. Ze merkt dat ze door de voortdurende keuzes en het gebrek aan ruimte in haar hoofd nauwelijks nog rust ervaart, ook al zitten ze op prachtige plekken met bergen, meren en dorpjes.

Toch wil ze het reizen niet opgeven. Ze ziet zichzelf als bevoorrecht, maar verlangt wel naar meer tijd om te werken, te bellen met vrienden en even tot zichzelf te komen. Die adempauze komt eraan wanneer Keetjes vader langskomt: daarna kan Lianne er zelf even tussenuit voor een vriendinnenweekend in Berlijn. Voor haar is niet het afstrepen van bezienswaardigheden belangrijk, maar juist even zonder peuterdrukte en reiskeuzes opladen.