Leerkracht Eva laat groep 5 brieven schrijven na het voorlezen: 'Hun vragen verrasten me enorm'

In dit artikel:

Leerkracht Eva Damen van basisschool De Achtbaan in Soest merkt dat voorlezen haar groep 5 snel stil en betrokken maakt. Door te variëren in tempo, stiltes te laten vallen en te stoppen bij spannende cliffhangers, weet ze de leerlingen mee te nemen in het verhaal.

Voor haar nieuwe klas koos Damen De Goudrijder van Maren Stoffels. Haar zoon had het boek in anderhalve dag uitgelezen, waarna Damen het zelf las en geschikt vond als eerste voorleesboek. De leerlingen waren zo enthousiast dat het boek al in de vierde schoolweek uit was. Ze waardeerden de spanning, de korte hoofdstukken, de illustraties van Jeska Verstegen en de boodschap van het verhaal.

Damen gebruikte het boek vervolgens als aanleiding voor een taalles over het schrijven van brieven. Omdat die opdracht voor zeven- en achtjarigen anders te abstract kan zijn, liet ze de kinderen een brief schrijven aan Stoffels. Hun vragen gingen opvallend vaak over het boek en het schrijfproces, zoals hoe lang het schrijven duurde en of de auteur andere talenten heeft. Ook hoopten veel leerlingen op een vervolg.

Volgens Damen ondersteunen lezen en voorlezen niet alleen de taal- en woordenschatontwikkeling, maar ook empathie en het nadenken over gevoelens en keuzes. Door hierover te praten, leren kinderen zich in anderen te verplaatsen en hun eigen emoties onder woorden te brengen. Met de brieven ervoeren ze bovendien dat schrijven buiten het taalboek een praktische manier is om iemand iets te vragen of een compliment te geven. Damen heeft de brieven opgestuurd en hoopt op een reactie van Stoffels.