Lauries oudste zoon is klaar met de fantasie van zijn broertje: 'Dat slaat echt hélemaal nergens op'

In dit artikel:

Laurie (39), orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van Dex (8) en Otis (4), beschrijft hoe verschillend haar zoons omgaan met fantasie en waarheid. Sinds het gezin terug is uit Zuid-Afrika ziet ze bij haar jongste een volop ontwikkelde verbeelding. Otis vertelt enthousiast over dromen waarin hij met Superman vliegt, vrachtwagens optilt en mensen redt. Ook gebeurtenissen op school krijgen soms een extreem en duidelijk onwaarschijnlijk verloop, zonder dat hij zelf lijkt te twijfelen aan zijn verhaal.

Laurie en haar man luisteren meestal geïnteresseerd, omdat een kind zich niet graag niet serieus genomen voelt. Ze weten echter vaak al snel dat Otis’ verhalen fantasie zijn. Zijn bijna negenjarige broer heeft daar veel minder geduld mee. Hij hecht steeds meer aan feiten, logica en bewijs en onderbreekt zijn broertje geregeld om uit te leggen waarom diens dromen of toekomstplannen onmogelijk zijn. Zo vindt hij het onrealistisch dat iemand brandweerman, ambulancechauffeur én astronaut kan zijn. De discussies tussen de jongens zijn voor Laurie tegelijk grappig, vermoeiend en irritant.

De behoefte van de oudste aan waarheidsvinding blijkt bovendien selectief. Nadat een buurmeisje op hem heeft gepast, beweert hij dat ze bordspellen speelde, het Jeugdjournaal keek en hij op tijd naar bed ging. Wanneer Laurie doorvraagt, geeft hij lachend toe dat ze samen toch een film hebben gekeken. Volgens hem deed hij dat voor het buurmeisje, omdat zij de film nog niet kende.

Laurie concludeert daarmee dat haar oudste vooral streng is voor de fantasieverhalen van zijn broer. Zodra hij zelf iets te verbergen heeft, blijkt de waarheid ineens een stuk minder belangrijk.