Lauries kinderen in de zandbak: 'De pest, bulldozers en zombies: op de een of andere manier was het een geruststellend tafereel'

In dit artikel:

Laurie (39), orthopedagoog en moeder van Dex (8) en Otis (3), vertelt over een tuinklus dit voorjaar na terugkeer uit Zuid-Afrika. Het kleine grasveld was verwijderd en veranderde tijdelijk in een ruime zandbak die haar jongens direct claimden als speelplek. Terwijl zij met een boek en koffie toekeek, begonnen de kinderen te graven en een scène van begrafenisspel op te bouwen: bakstenen als grafstenen, Dex als gezaghebbende grafdelver en Otis die met een speelgoedbulldozer de ‘graven’ aandraaide.

Het spel sloeg al snel om in een mengeling van geschiedenisles en popcultuur: Dex kondigde aan dat ze de Middeleeuwen naspeelden en verklaarde dat iedereen aan de pest was overleden, waarna de ‘doden’ één voor één uit het zand klauterden als zombies. Die onverwachte wederopstanding bleek deels te komen door recente blootstelling aan de videoclip van Michael Jackson — een voorbeeld van hoe kinderen informatie uit verschillende bronnen combineren in fantasiespel.

Laurie ziet het tafereel als leerzaam en geruststellend: via spelen verwerken kinderen beangstigende thema’s als ziekte en dood en oefenen ze rollen en bewegingen zonder echte angst. Haar professionele oog herkent pedagogische waarde in het spel, en als ouder kiest ze voor een afwachtende houding — observeren zonder onnodig in te grijpen, zolang het bij zombies in de zandbak blijft.