Laurien: ''Als papa thuis is, dan maakt hij dat wel', zo leerde ik mijn kinderen ongemerkt dat mama niks kan'

In dit artikel:

Laurien beschrijft haar leven als “hybride alleenstaande moeder” van Eus (4) en Dot (2). Haar man Coen werkt regelmatig wekenlang in het buitenland, waardoor zij een groot deel van de zorg en het huishouden alleen draagt, al weet ze dat hij uiteindelijk weer thuiskomt.

Tijdens de zomervakantie vielen vijf van de zes weken samen met zijn werk. Hoewel ze dicht bij zee woont, hulp kreeg van familie en vriendinnen en met de kinderen mooie avonden beleefde, raakte haar energie halverwege op. Gebrek aan slaap, de voortdurende zorg en een recente baanwissel maakten dat zelfs een ontspannen strandavond zwaar kon voelen.

Een bruiloft zonder kinderen gaf haar tijdelijk het gevoel op vakantie te zijn. Toen ze thuiskwam, vertelden de oppastantes dat Eus hen een rondleiding door het huis had gegeven langs alle kapotte spullen: van een lampje en een raceauto tot een wc-bril en een keukenlade. Steeds zei hij dat papa die bij thuiskomst moest maken.

Laurien beseft dat ze dit gedrag zelf heeft aangeleerd door reparaties standaard aan Coen over te laten. Daardoor kan bij haar kinderen het beeld ontstaan dat mama zulke klussen niet kan of niet eens probeert. Ze neemt zich daarom voor voortaan zelf de schroevendraaier te pakken, en anders hulp te vragen aan de buurman. Met humor laat ze zien hoe het dagelijks leven in haar gezin bestaat uit improviseren, vermoeidheid en de zoektocht naar een evenwichtige rolverdeling.