Laura Brijde (30) woont met haar gezin in Spanje: 'Ik wil mijn kinderen dit niet meer ontnemen'

In dit artikel:

Influencer Laura Brijde (30) woont met haar man Tony en hun twee zoontjes Yuilan en Río aan de Costa del Sol. In een gesprek met Kek Mama vertelt ze waarom ze Nederland definitief heeft verruild voor Spanje en waarom ze haar kinderen daar wil laten opgroeien.

Laura was als kind al enthousiast over Spanje. Tijdens een uitwisseling koos ze aanvankelijk spontaan voor Córdoba in plaats van Madrid. Daar ontmoette ze Tony. Na twee jaar in Nederland te hebben gewoond, verhuisde het stel tijdens Laura’s eerste zwangerschap definitief naar Spanje. Vooral de spontane, sociale mentaliteit en het leven buiten bevallen haar beter.

Lange tijd dacht Laura dat het gezin voor de basisschoolleeftijd van de kinderen zou terugkeren naar Nederland, vanwege het onderwijs, de vrijheid en de ruimte om buiten te spelen. Inmiddels ziet ze juist dat haar kinderen in Spanje veel buiten zijn en dat kinderen er een prominente plek in het dagelijks leven hebben. Ook ervaart ze de Spaanse samenleving als zeer kindvriendelijk. Baby’s en zwangere vrouwen krijgen veel aandacht, kinderen mogen zich in restaurants vrijer gedragen en borstvoeding wordt volgens haar als vanzelfsprekend gezien.

De zorg rond zwangerschap en bevalling verschilt wel duidelijk van die in Nederland. In Spanje is de medische begeleiding nadrukkelijker, zijn thuisbevallingen zeldzaam en is een ruggenprik gebruikelijk. Kraamzorg aan huis bestaat er niet op dezelfde manier; moeders blijven ongeveer anderhalve dag in het ziekenhuis, waar verpleegkundigen uitleg en ondersteuning geven. Daar staat tegenover dat Laura’s man negentien weken ouderschapsverlof heeft. Dat geeft hem veel tijd voor de baby en hun oudste zoon en maakt de kraamperiode voor Laura rustiger.

Ondanks haar integratie merkt Laura dat Nederlandse gewoontes, bijvoorbeeld rond bedtijden, blijven doorwerken. Emigreren kent volgens haar bovendien een moeilijke kant. Vooral het opbouwen van een nieuwe vriendenkring en de eenzaamheid in de eerste periode vielen zwaar. Ook de Spaanse bureaucratie, met veel verschillende loketten en instanties, ervaart ze als frustrerend. Ze adviseert mensen die het kunnen zich daarbij te laten helpen.

Toch zou Laura opnieuw voor Spanje kiezen. Haar advies aan ouders die over emigreren dromen is om de stap te zetten: terugkeren naar Nederland kan altijd, terwijl uitdagingen volgens haar uiteindelijk te overwinnen zijn.