Kiona is zwanger en heeft een onzichtbare beperking: 'Als mijn partner niet aandrong, weet ik niet hoe het was afgelopen'

In dit artikel:

Op zondagochtend 24 maart 2019 merkte Kiona Holland onder de douche dat de rechterkant van haar lichaam gevoelloos werd. Haar arm maakte ongecontroleerde bewegingen en lopen en communiceren lukten nauwelijks. Toch was ze vooral bezig met haar werk: ze wilde op tijd zijn voor haar slaapdienst. Toen ze merkte dat ze haar autosleutel niet goed kon gebruiken en rijden onverantwoord was, brachten haar moeder en partner Phil haar naar de eerste hulp.

De eerste onderzoeken, waaronder bloedtests, een hartfilmpje en beeldvorming, leverden niets op. Op aandringen van haar moeder en Phil kreeg Kiona een week later alsnog een MRI-scan. Op 1 april hoorde ze dat ze een herseninfarct had gehad. Een oorzaak werd niet gevonden; artsen konden alleen vaststellen dat het om pech ging. Kiona was pas 29 jaar en had geen bekende risicofactoren.

Hoewel ze veel functies terugkreeg, hield ze blijvende klachten over aan het zuurstoftekort in haar hersenen. Vermoeidheid, overprikkeling, problemen met haar werkgeheugen en moeite met multitasken beïnvloeden haar dagelijks leven. Omdat haar beperkingen niet zichtbaar zijn, denken mensen soms dat ze volledig hersteld is. Zelf benadrukt ze dat een herseninfarct geen tijdelijke aandoening is.

Kiona moest afscheid nemen van haar vroegere werk in de zorg en begeleiding. Dat ze nu zelf cliënt is geworden, terwijl haar man dagelijks werkt en enthousiast over zijn baan vertelt, vindt ze moeilijk. Tegelijk probeert ze zich te richten op wat nog wel kan. Ze schrijft over haar ervaringen om actief te blijven en aandacht te vragen voor jong hersenletsel.

Ook de vraag of ze moeder kon worden, zorgde voor onzekerheid. Ze twijfelde of haar beperkte energie en mentale klachten een zwangerschap en de zorg voor een kind zouden toelaten. Inmiddels heeft ze een zoon van vijf en is ze opnieuw zwanger. De zwangerschap wordt vanwege haar voorgeschiedenis en een vastgestelde hartafwijking extra medisch begeleid. Ook ziet ze op tegen de bevalling, omdat de eerste moeizaam verliep.

Het moederschap leerde Kiona bewuster in het moment te leven. Met haar verhaal wil ze anderen laten zien dat een herseninfarct iedereen kan treffen. Vrouwen die na een infarct over een zwangerschap nadenken, adviseert ze zich goed te informeren, een second opinion te vragen en hulp te accepteren zonder schuldgevoel.