Kinderpsycholoog: deze 3 goedbedoelde reacties op teleurstelling helpen je kind juist niet verder

In dit artikel:

Ouders willen hun kinderen graag beschermen tegen verdriet en teleurstelling, maar door elke tegenslag op te lossen leren kinderen minder goed ermee omgaan. Kinderpsycholoog en opvoedkundige Tischa Neve legt uit dat teleurstellingen juist helpen om veerkracht en vertrouwen in eigen kunnen op te bouwen. Kinderen ervaren zo dat ze mogen balen, boos of verdrietig zijn en daarna weer verder kunnen.

Een teleurstelling kan bovendien meer betekenen dan de gebeurtenis zelf. Niet uitgenodigd worden voor een feestje kan bijvoorbeeld voelen alsof je er niet bij hoort, terwijl een verloren wedstrijd kan leiden tot het idee dat je niets kunt. Ook vermoeidheid en opgestapelde spanning kunnen ervoor zorgen dat een kleine gebeurtenis hard aankomt. Daarom is het belangrijk te kijken wat er achter de emotie schuilgaat en wat eraan voorafging.

Volgens Neve helpt het vooral om gevoelens serieus te nemen en te benoemen, bijvoorbeeld door te erkennen dat het kind ergens sterk op had gehoopt. Een knuffel of simpelweg samen stil zijn kan voldoende zijn. Ouders doen er minder goed aan gevoelens weg te relativeren met opmerkingen als dat er genoeg andere feestjes zijn, of onmiddellijk naar school of andere ouders te stappen. Niet elke teleurstelling vraagt om ingrijpen; soms moet een kind ervaren dat iets jammer is en dat die gevoelens mogen bestaan.

Tegelijk moeten ouders hun kind niet aan zijn lot overlaten. Ze kunnen vragen of het wil praten of een knuffel nodig heeft, en helpen onderzoeken wat een volgende stap kan zijn. Ook is het goed dat ouders hun eigen emoties herkennen, zodat zij de situatie niet groter maken dan nodig. Blijft een kind piekeren, zichzelf de schuld geven of bepaalde dingen vermijden, dan kan extra hulp nodig zijn. De kern is een balans tussen steun bieden en ruimte geven om zelf met tegenslag om te leren gaan.