Kinderen die thuis de vrede bewaren, ontwikkelen als volwassene vaak deze 9 gewoontes zonder dat ze het doorhebben

In dit artikel:

Kinderen die thuis vaak ruzies moesten voorkomen of de sfeer moesten bewaken, kunnen die rol onbewust meenemen in hun volwassen leven. Dat kan voortkomen uit emotioneel belastende ervaringen en leidt er soms toe dat zij zich verantwoordelijk voelen voor het welzijn en de gevoelens van anderen.

Mogelijke signalen zijn dat ze hun emoties en problemen inslikken, hun woorden voortdurend verzachten, automatisch instemmen en zichzelf onnodig vaak verontschuldigen. Ook geven ze gemakkelijk hulp, maar vinden ze het moeilijk om die zelf te ontvangen, omdat ze bang zijn anderen tot last te zijn.

Daarnaast kunnen ze humor gebruiken om ongemak of negatieve emoties weg te drukken, de stemming in een ruimte razendsnel aanvoelen en conflicten zo snel mogelijk willen beëindigen in plaats van ze uit te praten. Dat voortdurende scannen van anderen kan veel energie kosten en is niet altijd een teken van uitzonderlijke emotionele intelligentie, maar ook een aangeleerde manier om met spanning om te gaan.

Tot slot kunnen zij gesprekken vooraf uitgebreid oefenen en achteraf eindeloos herhalen. Dat piekeren geeft soms een gevoel van controle, maar kan juist extra stress en onzekerheid veroorzaken. De genoemde gewoontes zijn geen diagnose, maar kunnen erop wijzen dat iemand heeft geleerd de harmonie van anderen boven de eigen behoeften te stellen.