Kimberley: 'Vanmiddag zou mijn moeder haar laatste adem uitblazen en ik ging nog even naar de winkel, heel vreemd eigenlijk'

In dit artikel:

Kimberley, 35 jaar en inmiddels intuïtief coach en moeder van twee dochters, blikt terug op 4 december 2012: de dag waarop haar moeder in het ziekenhuis in haar woonhuis in Nederland overleed. Het overlijden was al langer aangekondigd, maar de confrontatie bleek alsnog ondraaglijk zwaar. In de uren vóór 15.00 uur – het moment dat haar moeder haar laatste adem zou uitblazen – voelde Kimberley zich fysiek en emotioneel ontredderd, terwijl het gezin in huis wachtte op het onvermijdelijke afscheid.

De moeder van Kimberley lag op een ziekenhuisbed in de woonkamer, waar eerst nog afscheid werd genomen door familieleden. Daarna hield het gezin haar hand vast terwijl de huisarts haar in een diepe slaap bracht. Kimberley beschrijft hoe haar moeder na het sterven een vredige glimlach kreeg, als teken dat de pijn eindelijk voorbij was. Tegelijk moest het gezin direct verder met praktische zaken: een rouwkaart uitzoeken, afspraken maken en later die dag de uitvaartverzorger ontvangen.

Een bijzonder detail in haar verhaal is dat Kimberley, toen nog werkzaam als schoonheidsspecialiste en visagiste, haar moeder na het overlijden nog opmaakte en haar haar in model bracht voordat zij in de kist werd gelegd. In de dagen erna ging ze regelmatig naar het crematorium om haar moeder op te zoeken en voelde ze zich verantwoordelijk om haar er verzorgd en mooi uit te laten zien. Het stuk laat vooral zien hoe rouw, liefde en het alledaagse leven door elkaar liepen in de dagen na het verlies.