Kimberley: 'Ik was mijn moeder verloren en de mensen om mij heen leken dat naast zich neer te hebben gelegd'

In dit artikel:

Kimberley blikt terug op de dag in 2012 waarop ze definitief afscheid nam van haar moeder. Na een week opbaren in het crematorium sloot zij samen met haar zus de kist, sprak ze op de uitvaart nog één keer haar liefde uit en merkte ze hoe afstandelijk en kaal dat afscheid voelde. In de weken erna volgden wel kaarten en steunbetuigingen, maar daarna ging de omgeving al snel weer door met het gewone leven, terwijl haar wereld juist stil bleef staan. Dat gemis, gecombineerd met weinig emotionele steun van haar vader, zorgde ervoor dat ze haar verdriet wegdrukte en extremer ging leven: uitgaan, afleiding zoeken en doen waar zij zin in had. In dezelfde periode begon ze een nieuwe relatie met de man bij wie ze later introk. Die liefde gaf haar houvast, maar hielp haar vooral ook om de rouw tijdelijk niet te hoeven voelen. De column laat zien hoe verlies, eenzaamheid en doorgaan met leven door elkaar heen liepen.