Kimberley: 'Het verlies van mijn moeder is een litteken in mijn leven, maar het heeft me ook veel gebracht'

In dit artikel:

Kimberley verloor in 2012 haar moeder. Anderhalf jaar later werd ze zwanger van haar eerste dochter, Jayda Elly, die ze naar haar moeder vernoemde. De zwangerschap bood afleiding van het verdriet, maar maakte het gemis ook voelbaarder omdat ze het moederschap niet met haar moeder kon delen.

De bevalling en kraamperiode waren zwaar. Jayda huilde veel en sliep alleen in Kimberleys armen, waardoor Kimberley uitgeput en onzeker raakte. Ze zocht op haar werk steun en advies bij collega’s, terwijl ze zelf nog midden in haar rouw zat. Achteraf beseft ze dat haar dochter haar spanning waarschijnlijk aanvoelde.

In de eerste jaren was Kimberley naar eigen zeggen niet de moeder die ze wilde zijn. Na de geboorte van haar tweede dochter besloot ze aan zichzelf te werken, omdat ze gedragspatronen bij zichzelf herkende die haar deden denken aan haar ouders: het gedrag van haar vader en de onrust van haar moeder.

Toen haar kinderen naar school en de peuterspeelzaal gingen, bleef ze achter met tijd en stilte die haar ongemakkelijk maakten. Ze kreeg hartklachten, druk op de borst en aanhoudende onrust. Medisch onderzoek wees niet op een lichamelijke oorzaak. Via alternatieve therapieën, waaronder reiki, leerde ze haar gevoelens en intuïtie opnieuw toe te laten. In een proces van drie jaar verwerkte ze patronen, verdriet en rouw en vond ze naar eigen zeggen opnieuw verbinding met zichzelf en met de herinnering aan haar moeder.

Tegenwoordig begeleidt Kimberley zelf vrouwen in hun persoonlijke ontwikkeling. Het verlies blijft een litteken, maar heeft volgens haar ook geleid tot groei, zelfinzicht en de mogelijkheid om anderen te helpen.