Kari: 'Ik wil voor mijn dochters een veilige, gezonde en groene planeet, in plaats een overstromende bol van hitte'
In dit artikel:
Kari (37) woont met dochters Isaya (10) en Alela (7) in Nederland, maar heeft haar wortels op Curaçao. Ze leeft volgens de seizoenen en heeft haar gezin radicaal groen ingericht: al vijftien jaar is ze veganistisch, het huishouden is vrijwel plasticvrij, speelgoed en kleding komen zoveel mogelijk tweedehands, en vakanties zijn kampeertrips in de natuur in plaats van vliegreizen. Dit levenspatroon ziet ze niet als onthouding maar als liefde voor haar kinderen en de planeet; haar motivatie is vooral de wens hen een veilige, gezonde toekomst te geven.
Haar omslag naar een natuurgerichte levenshouding begon al in haar jeugd en werd verder aangewakkerd door literatuur en het moederschap. Ze beschouwt haar dagelijkse keuzes—van wat er in de pan komt tot de spullen die ze koopt en de bedrijven waarmee ze samenwerkt—as een vorm van “klimaatactivisme domesticus”. Naast kleine formele acties, zoals het jaarlijks meedoen aan een klimaatmars en het tekenen van petities, trekt haar activisme vooral door in het alledaagse: ze schrijft over groen ouderschap (het handboek De groene mama ontstond toen ze nog borstvoeding gaf), houdt een blog (columnsbykari.com) en deelt praktische tips voor duurzaam gezinsleven.
Concreet betekent dat thuis een minimalistische aanpak: geen auto en geen videogames, geen tv, kort douchen met een timer, verwarming een graadje lager, en een voorkeur voor kringloop en marktplaats boven nieuwe aankopen. De kinderen gaan naar een vrije school waar het jaar- en seizoensritme centraal staat; thuis vullen ze dat met seizoenstafels, boswandelingen in de herfst, cocoonen in de winter en bijna altijd buiten zijn bij warm weer. Kamperen werd voor hen een volwaardige manier van reizen: het ontzorgt van vliegreizen, brengt het gezin in direct contact met landschap en vergroot het besef van menselijke nietigheid ten opzichte van de natuur.
Kari probeert een realistische balans te vinden: ze is niet extreem streng maar maakt duurzame keuzes de norm. Bijvoorbeeld: als iets niet tweedehands te vinden is en een kind heeft echt een wens (zoals een outfit voor een uitje), dan koopt ze het ook nieuw. Schermgebruik is beperkt — één filmavond per twee weken — en traktaties of niet-vegan opties bij vrienden of school zijn geen probleem; thuis wordt het ritme gewoon voortgezet. Een concrete pijnpunt blijft het behoud van haar Curaçaose identiteit: ze wil haar dochters de cultuur van het eiland meegeven, maar worstelt met de milieukosten van vliegen. Ze heeft beloofd ooit samen terug te gaan, maar voelt er een innerlijk conflict bij.
Praktische adviezen die ze geeft aan ouders en gezinnen die willen vergroenen: begin klein en maak veranderingen speels en positief (bijv. een ‘Vegan Tuesday’, bamboe-tandenborstels, lokale camping in plaats van vliegvakantie). Volgens haar levert deze levensstijl niet per se meer kosten op; vaak is het juist goedkoper (kringloop, kamperen) en rijker in levensgeluk. Sociale aansluiting vond ze via natuurcampings, de vrije school en online via haar blog—die plekken vormen haar “veilige, groene bubbel”.
Kort: Kari combineert dagelijkse duurzame keuzes met opvoeden en werk, zoekt naar houdbare compromissen en probeert haar dochters een liefde voor natuur en cultuur mee te geven, terwijl ze zich duidelijk bewust is van de spanningen (zoals het vliegen naar Curaçao) die een volledig consistent levenspad soms onmogelijk maken.