Juf Liesbeth: 'Adine drentelt voor mijn lessenaar. Ze heeft rode konen en een trillipje'

In dit artikel:

Juf Liesbeth (47) beschrijft hoe een verlegen meisje uit haar groep 4, Adine, haar spreekbeurt niet durft te houden. Op een donderdag aan het einde van de schooldag meldt Adine met rode wangen en een trillende lip dat ze bang is voor de presentatie die voor de volgende week gepland staat. Liesbeth zoekt samen met haar naar een onderwerp waar ze plezier in heeft; omdat de klas kort daarvoor naar de kinderboerderij ging, stelt ze biggetjes voor en raadt aan informatie uit de bibliotheek te halen. Ze biedt ook aan eerst samen te oefenen om de angst te verminderen.

Op de spreekbeurtdag – ingeroosterd in het eerste lesuur zodat Adine er snel vanaf is – verrast het meisje de klas met zelfgemaakte ‘biggensnuitjes’: tientallen eierdopjes met elastiekjes die ze uitdeelt. Met een bibliotheekboek over een verlegen biggetje speelt Adine een toneelstukje waarin haar personage zichzelf niet durft te bekijken en zich terugtrekt op haar verjaardag, totdat klasgenootjes haar wakker maken voor een verrassing. De kinderen zingen mee, er ontstaat veel gelach en plezier, en Adine speelt haar rol vol overgave, inclusief kleine knorretjes. Waar ze eerst geblokkeerd was, staat ze nu zelfverzekerd voor de klas; de juf en leerlingen klappen en Liesbeth belooft haar een tien.

Het verhaal illustreert hoe een vertrouwd onderwerp, props, ouderbetrokkenheid en het kiezen van een rol kunnen helpen bij het overwinnen van spreekangst bij jonge kinderen. Liesbeth vergelijkt het effect met acteurs die in een rol stappen om hun verlegenheid te laten verdwijnen: voor Adine werkte die aanpak duidelijk.