Josine: 'Ik schrok, is het echt alweer bijna twee jaar geleden dat mijn dochter haar opa en oma heeft gezien?

In dit artikel:

Josine, opvoedcoach in New York en zelf moeder van twee dochters, schrijft over het gemis van familie op afstand en de vraag wat dat betekent voor kinderen die in het buitenland opgroeien. Nu haar vader en stiefmoeder op bezoek waren, merkte ze hoe waardevol zo’n periode samen is: niet alleen voor een gezellig familiegevoel, maar vooral omdat opa en oma het dagelijkse leven van haar kinderen echt leren kennen.

Ze vertrekt vanuit haar eigen ervaring als expat: toen het gezin van Australië naar New York verhuisde, leek Nederland met zeven uur vliegen nog redelijk bereikbaar, maar werk, school en hoge reiskosten maken regelmatige bezoeken alsnog lastig. Daardoor ziet haar jongste dochter haar grootouders nauwelijks. Dat roept een bredere twijfel op die Josine ook bij andere expatouders hoort: is het beter om dichter bij familie te wonen, of is het vooral de gedachte aan nabijheid die rust geeft?

In haar column betoogt ze dat kinderen vooral profiteren van betekenisvolle, betrokken relaties, en dat die niet per se aan bloedverwantschap vastzitten. Ook vrienden, buren en ouders van andere kinderen kunnen deel worden van een ‘chosen family’. Voor haar draait het minder om de hoeveelheid contact dan om de kwaliteit ervan: mensen die je kind écht kennen, steunen en meenemen in het dagelijks leven.