Joans zoon (5) moet zelf opruimen en schoonmaken: 'Kind, ruim je troep op, ik ben je slaaf niet'

In dit artikel:

Joan besluit wanneer haar zoon Callum drie jaar is dat zij niet langer al zijn rommel zelf wil opruimen. Nadat hij tijdens het eten cakekruimels heeft gemaakt, laat ze hem de stofzuiger pakken en de vloer schoonmaken. Haar vriendin Ilse vindt dat opmerkelijk, maar Joan ziet het niet als kindermishandeling. Ze wil voorkomen dat haar zoon eraan went dat zijn moeder als persoonlijke dienstmeid alles voor hem doet.

Joan is van nature erg gesteld op orde en netheid. In de eerste jaren van Callums leven ruimde ze voortdurend achter hem aan op, totdat ze besefte dat ze hem daarmee leerde dat anderen zijn taken wel zouden overnemen. Vanaf dat moment laat ze hem zijn speelgoed opruimen, gemorste drank schoonmaken, zijn kleren kiezen, de tafel dekken en zijn brood smeren. Ook brengt hij het huisvuil naar een ondergrondse afvalcontainer in de buurt, al blijft Joan alert vanwege het oversteken van de straat.

Volgens Callums juf op de Montessorischool bevordert die aanpak zelfstandigheid en eigenwaarde. Ouders helpen hun kinderen volgens haar vaak te veel, uit liefde of gemak. Kinderen kunnen bijvoorbeeld zelf hun gymtas pakken, hun broek aantrekken, hun jas dichtdoen en leren nadenken over verkeersgevaar. Ouders zouden vooral duidelijke grenzen moeten stellen en niet ieder obstakel voor hen wegnemen.

Niet alle ouders zijn het daarmee eens. Angela vindt het juist prettig om haar vijfjarige zoon te verzorgen en hem te vertroetelen. Joan merkt bij hem dat hij daardoor verwacht dat anderen aan al zijn wensen voldoen. Ook Margriet ontdekte dat haar zorgzaamheid was veranderd in het overnemen van alle huishoudelijke taken: haar zevenjarige dochter ruimde niets op en gaf haar zelfs bevelen.

Joan erkent dat ook zij soms voor gemak kiest, bijvoorbeeld door Callum achterop de fiets naar school te nemen. Tegelijkertijd geeft ze hem ruimte om vaardigheden te ontwikkelen. Zelfstandigheid betekent voor haar niet dat ze hem nooit meer helpt: als hij daar behoefte aan heeft, voert ze hem soms nog zijn zelfgesneden maaltijd. Het doel is een kind dat kan meehelpen en trots is op wat het zelf kan, zonder dat liefde en aandacht verdwijnen.