Janna walgde van het idee van borstvoeding geven: 'Ik lieg dat ik het nog doe'

In dit artikel:

Janna* is moeder van een zoon van zes maanden en besloot al twee dagen na de bevalling te stoppen met borstvoeding omdat ze er hevige walging van voelde. Ondanks druk van verloskundige en kraamzorg om door te zetten, kreeg haar gevoel niet weg; de borstvoeding kwam wel goed op gang, maar na twee dagen hield ze het niet vol en stapte ze over op flesvoeding. Ze voelde zich er schuldig over tegenover familie en vrienden: haar moeder is fel voorstander van alles wat “natuurlijk” is, haar zus geeft nog steeds borstvoeding en een vriendin prijst het voortdurend, waardoor Janna bang is voor oordeel. Alleen haar partner weet van haar keuze en steunt haar volledig. Om bezoek niet te laten merken dat ze niet meer borstvoedt, laat ze af en toe een kolf zichtbaar liggen als camouflage.

Het verhaal illustreert de spanning tussen maatschappelijke verwachtingen rondom moederschap en persoonlijke grenzen: niet elke vrouw voelt zich prettig bij borstvoeden, en de emotionele reactie daarop kan sterk zijn. De redactie benadrukt dat de naam gefingeerd is; echte namen zijn bekend bij de redactie, en andere moeders worden uitgenodigd hun ervaringen anoniem te delen.