'Ja meester, komt goed' Kenneth (17) werd van school gestuurd en toch haalde hij zijn diploma
In dit artikel:
Kenneth is een bijna‑18‑jarige leerling van de praktijkschool die één dag per week in de klas zit, één dag een mbo‑opleiding (ROC) volgt en drie dagen stage loopt in het magazijn van een grote supermarkt. Lang, slungelig en vriendelijk maar erg onrustig en impulsief; vroeger gebruikte hij Ritalin maar hij stopte omdat hij er hartkloppingen van kreeg. Thuis woonde hij met zijn moeder en een oudere broer; zijn moeder voelt zich overbelast en zei bij een rapportgesprek dat ze “haar handen ervan aftrekt”.
De afgelopen maanden balanceerde Kenneth constant op de rand van uitval. Hij wisselde eerst van kappersopleiding naar logistiek omdat hij met de sfeer op de kappersopleiding en uitdagende klasgenoten niet om kon gaan. Het ROC ligt ruim een uur reizen van huis; hij is vaak te laat of mist de reis door gebrek aan ov‑saldo. Ook is hij betrokken geweest bij een incident met politie op een bouwplaats. Recent belde zijn ROC‑mentor tijdens de les: Kenneth zou “onhandelbaar” zijn geweest in de loods, hij zou medeleerlingen in gevaar hebben gebracht met een heftruck en bleef herrie maken — hij werd weggestuurd met een laatste waarschuwing van de opleidingsmanager.
De docent van de praktijkschool, die Kenneth al langer begeleidt, probeerde hem te stabiliseren: één dag in de klas houden, stage regelen, contact houden met mentoren en de moeder op de hoogte houden. Kenneth reageerde vaak laconiek en geruststellend met “Ja meester, natuurlijk, komt goed.” Toch bleef hij onregelmatig en kreeg hij na het weggestuurd‑worden te horen dat hij de klas niet meer in mocht. In een gesprek tussen Kenneth, de ROC‑mentor en de opleidingsmanager vertelde Kenneth rustig dat hij zich bewust was van zijn concentratieproblemen maar graag zijn opleiding wilde afmaken; als compromis mocht hij zijn examen doen, hoewel hij niet in de klas teruggeplaatst werd.
Uiteindelijk slaagde Kenneth voor zijn examen en mag hij zijn diploma ophalen. De situatie illustreert meerdere thema’s: de kwetsbaarheid van jongeren met gedrags‑ en concentratieproblemen in het mbo‑traject, het belang van individuele begeleiding en stage‑bemiddeling, en de spagaat tussen ongevraagd vasthouden aan begeleiding en het loslaten zodra jongeren volwassen worden. De docent reflecteert op die grens: advies en steun blijven nodig, maar vanaf 18 jaar verandert de dynamiek tussen hulpverleners, ouders en de jongere zelf.