Hoe onschuldig is het eigenlijk om beste vrienden te zijn met je kind? Ontwikkelingspsycholoog geeft duidelijkheid

In dit artikel:

Ouders en kinderen hebben tegenwoordig vaak een gelijkwaardiger relatie dan vroeger. Dat maakt het makkelijker voor kinderen om gevoelens en persoonlijke problemen te bespreken. Toch waarschuwt ontwikkelingspsycholoog Steven Pont in Villa VdB ervoor dat een ouder niet ook de beste vriend van een kind moet willen zijn. Vrienden vervullen een andere rol, meestal met leeftijdsgenoten, terwijl een ouder richting en veiligheid hoort te bieden.

Pont pleit voor een autoritatieve opvoeding: veel warmte en openheid, gecombineerd met duidelijke regels en grenzen. Vooral pubers hebben volgens hem behoefte aan meer zelfstandigheid én aan een ouder die beschikbaar blijft en grenzen bewaakt. Een meer gelijkwaardige verhouding kan vanzelf ontstaan naarmate het kind ouder wordt, maar hoeft in de kinderjaren niet volledig te worden doorgevoerd.

Journalist Anne Tonen illustreert dat open gesprekken niet betekenen dat een ouder een vriend wordt. Zij maakt met haar vader Instagramvideo’s over onder meer daten en seks, maar onderscheidt haar vader duidelijk van haar beste vriend. Pont waarschuwt daarnaast voor parentificatie: een situatie waarin een kind, bijvoorbeeld na een scheiding, de emotionele verantwoordelijkheid voor een ouder overneemt. Zo’n omgekeerde rolverdeling kan de ontwikkeling van het kind schaden. Een hechte band is waardevol, maar vraagt dus niet om het opgeven van de ouderrol.