Had ik maar nooit... 'Blijven roken tijdens mijn zwangerschap'

In dit artikel:

In de wekelijkse rubriek Had ik maar nooit… vertelt 30‑jarige Saskia over haar spijt: ze bleef tijdens haar zwangerschap roken. Ze begon met roken op haar dertiende, werd vanaf haar zestiende een pakje per dag roker en werkte in een drogisterij om de verslaving te kunnen betalen. Diverse stoppogingen met nicotinekauwgom, pleisters en een cursus hielden steeds maar kort stand; sociale gelegenheden en avonden in de tuin gaven telkens de verleiding terug.

Drie jaar geleden raakte ze onverwacht zwanger en probeerde ze te minderen, maar bleef ongeveer vijf à zes sigaretten per dag roken, meestal heimelijk onder een afdakje in de tuin. Haar zoon werd te vroeg geboren (32 weken) en kreeg blijvende gezondheidsproblemen: verminderde longfunctie, astma en veel allergieën. Nadat de kinderarts de klachten had toegelicht rookte ze nog één sigaret, gooide toen het pakje weg en is sindsdien al maanden gestopt — wat haar extra kwelt, want het bewijst dat stoppen mogelijk was geweest.

Saskia schaamt zich en voelt zich schuldig omdat ze denkt dat haar rookgedrag rechtstreeks bijdroeg aan de prematuriteit en de langdurige ademhalingsklachten van haar kind. Extra context: wetenschappelijk onderzoek koppelt roken tijdens de zwangerschap aan prematuriteit, groeivertraging en verhoogd risico op astma; hulp bij stoppen (begeleiding, medicatie, counselling) kan het succes vergroten.