Guus (15): 'Ik vind het vervelend dat mijn moeder altijd slecht praat over mijn vader'

In dit artikel:

Guus (schuilnaam) is drie jaar na een gewelddadige vechtscheiding bij zijn moeder blijven wonen en ziet zijn vader om de twee weken van vrijdag tot zondag. Hoewel zijn vader zijn leven weer oppakt — hij werkt, heeft een nieuwe vriendin en geniet van tijd met zijn zoon (voetbal kijken, helpen met wiskunde) — blijft zijn moeder hem herhaaldelijk zwartmaken. Kleine opmerkingen over te laat komen, een nieuwe auto of een avond uit stapelen zich op en veranderen thuissituaties direct.

Die voortdurende negatieve opmerkingen zetten Guus steeds vaker onder druk. Hij voelt zich gedwongen voorzichtig te zijn over wat hij thuis vertelt over zijn weekends: “Alsof ik partij moet kiezen.” Het plezier bij zijn vader wordt soms gezien als verraad, waardoor hij het idee heeft dat hij niet te enthousiast mag zijn of als boodschapper tussen zijn ouders moet fungeren. Als hij probeert te zeggen dat die negatieve opmerkingen pijn doen, reageert zijn moeder dat hij niet kan weten wat zijn vader haar heeft aangedaan.

Guus wil geen scheidsrechter zijn en verlangt naar ruimte om van beide ouders te houden zonder schuldgevoel. Hij waardeert de zorg van zijn moeder en weet dat zij haar best doet, maar hoopt dat zij ziet welke impact haar woorden op hem hebben.

Context: dit verhaal illustreert hoe kinderen in vechtscheidingen emotioneel klem kunnen komen te zitten en laat zien kenmerken van mogelijke oudervervreemding — een bekende risicofactor voor hun welzijn. De redactie gebruikte een schuilnaam; de echte naam is bekend bij de redactie.