Floor (45): 'Ik wil niet meer dat mijn dochter (9) uit logeren gaat'

In dit artikel:

Floor (45), alleenstaande moeder van een negenjarige, vraagt hoofdredacteur Sofie Vissers of ze niet doorslaat door haar dochter niet meer te laten logeren na alarmerend nieuws over misbruik (onder andere de zaak in Barendrecht) en toenemende meldingen van verward gedrag. Ze voelt zich bang, wil haar dochter niet onnodig angst aanjagen en twijfelt hoe ze dit moet uitleggen.

Sofie erkent dat die angst logisch en begrijpelijk is, maar waarschuwt voor te ingrijpende beschermreacties. In verreweg de meeste gevallen verlopen logeerpartijtjes zonder problemen; bovendien zijn losse overnachtingen belangrijk voor het plezier, zelfstandigheid en sociale ontwikkeling van kinderen. Verbieden uit angst kan daarom juist nadelig werken.

Het advies is om niet te vertellen dat je zelf bang bent of expliciet te verwijzen naar specifieke nieuwsgevallen, omdat dat het wereldbeeld van het kind onnodig kan vergroten. Geef in plaats daarvan algemene, concrete hulpmiddelen mee: leer je kind lichaamsparticipatie en grenzen te herkennen, oefen wat ze moet doen als iets niet goed voelt, en benadruk dat ze altijd naar jou kan komen en dat jij haar gelooft (bijvoorbeeld: “Ik geloof je altijd”). Dat maakt kinderen aantoonbaar weerbaarder, ook tegenover mensen die ze kennen.

Sofie stelt een middenweg voor: behoud logeerplekken die je vertrouwt, spreek vooraf duidelijke afspraken af (wie is erbij, waar slaapt ze, hoe lang, mogelijkheid om altijd te bellen), beperk indien nodig duur of frequentie en blijf betrokken zonder de regie volledig aan angst over te laten. De kernboodschap is: bescherm je kind door haar zelfstandigheid te ondersteunen en haar tegelijk een veilige basis te bieden — dat is op de lange termijn vaak de beste safeguard.

Praktische extra tips: ontmoet de gastouders, kies vertrouwde omgevingen, maak afspraken over toezicht en check-ins, en leer het kind assertieve zinnen en een noodcode.