'Fayenne woont weer ergens anders': wat docent Lucas ziet achter een spraakbericht
In dit artikel:
Leerling Fayenne (17) woont al langere tijd onregelmatig: ze wisselt tussen het huis van haar moeder, haar oma en soms bij anderen en is nu opnieuw vertrokken naar het gezin van haar vriend in een grote stad, zo’n 30 km verderop (reizen kost haar ongeveer anderhalf uur met OV). De verplaatsing volgde op een flinke ruzie met haar moeder; die stuurde de leraar een spraakbericht om te melden dat Fayenne “de deur uit” was gezet en dat ze elkaar soms explosief kunnen botsen. Eerder verbleef Fayenne al een paar weken bij haar oma nadat thuis de spanningen hoog opliepen.
Fayenne zit op een praktijkschool en loopt stage in een kinderopvang in het stadscentrum. Ze is een opgewekt meisje met een opvallend net handschrift, maar heeft moeite met sommige praktische vaardigheden en begripsvragen (rekenen en klokkijken zijn moeilijk voor haar). Op stage toont ze enthousiasme voor voorlezen en spelen met kinderen, maar minder voor huishoudelijke taken; begeleiders zien haar vaak met haar telefoon hangen en hebben moeite in te schatten of ze écht gemotiveerd is. Afgesproken is dat ze haar telefoon tijdens werktijd in haar jas laat en oefent met stofzuigen en tafel afruimen.
Het gezin leeft lange tijd onder structurele stress: de moeder heeft schulden en werd getroffen door de toeslagenaffaire, werkte twee banen en heeft veel zorgen gehad. Die financiële en emotionele druk leidde eerder al tot momenten waarop Fayenne tijdelijk elders verbleef; toen stopte zelfs de oudste dochter haar stagevergoeding in het huishouden. Hoewel de familie inmiddels schuldenvrij is, blijft de spanning van het verleden merkbaar en escaleert dat soms in heftige ruzies, waarna Fayenne tijdelijk bij familie of haar vriend intrekt.
Reizen naar haar vriend en zelfstandig op pad gaan vormen een bron van zorg. Aanvankelijk ging ze met begeleiding, later reisde ze alleen met bus, metro en trein; haar moeder heeft daarom contact gezocht met de ouders van de jongen en plannen gemaakt voor gezamenlijk contact en zelfs vakantieplannen naar Curaçao. De leraar merkt ook praktische signalen van begripsproblemen: Fayenne vroeg tijdens de vakantie wanneer school weer begon en in welke klas ze zou zitten, wat laat zien dat niet alles altijd doordringt.
De moeder lijkt ambivalent: ze maakt zich zorgen, maar zegt ook opgelucht te zijn over wat rust in huis en wil de school op de hoogte houden. De situatie van Fayenne illustreert hoe ontwikkelings- of begripsproblemen, gezinsstress en het verlangen naar zelfstandigheid samenkomen in het leven van een meisje dat 17 is en zoekt naar eigen plek en grenzen. Voor begeleiders en school is de uitdaging praktische vaardigheden en begrip te versterken en tegelijkertijd veiligheid en stabiele afspraken te bewaken.