Farah (24 weken zwanger) had 50 sollicitatiegesprekken: 'Ze vroegen zelfs of ik zou gaan kolven'

In dit artikel:

Farah Grootmeijer verloor tijdens haar zwangerschap, bij 24 weken, onverwacht haar baan en moest op zoek naar werk. Ze besloot in haar sollicitatiebrieven meteen eerlijk te vertellen dat ze zwanger was. Hoewel er personeelstekorten waren, merkte ze dat werkgevers vooral geïnteresseerd waren in haar zwangerschap en veel minder in haar kwaliteiten en ervaring.

Tijdens sollicitatiegesprekken, die vaak via video plaatsvonden, kreeg Farah vragen over haar bevallingsverlof, kinderopvang, borstvoeding en kolven. Ook kreeg ze ongevraagd het advies om voorlopig niet te solliciteren. Een recruiter zei zelfs dat ze na de bevalling eerst moest “ontzwangeren”. Farah kreeg daardoor het gevoel dat ze moest kiezen tussen haar carrière en het moederschap. Werkgevers leken bovendien vooral kandidaten te zoeken die snel konden beginnen, terwijl zij pas vier à vijf maanden na de bevalling beschikbaar zou zijn.

De vele afwijzingen maakten haar onzeker. Ze verstuurde zelfs kort na haar bevalling nog cv’s, omdat ze naast moeder ook aan haar loopbaan wilde blijven bouwen. Uiteindelijk voerde ze ongeveer vijftig sollicitatiegesprekken. Vier weken na de geboorte van haar kind werd ze aangenomen bij een bedrijf waar ze al tijdens haar zwangerschap had gesolliciteerd. De gesprekspartners behandelden haar moederschap zakelijk en besteedden vooral aandacht aan haar geschiktheid voor de functie, wat Farah prettig vond.

Na haar indiensttreding deelde ze haar ervaringen op LinkedIn. Daarop kreeg ze veel herkenning en vragen van andere vrouwen. Farah adviseert zwangere sollicitanten om open te zijn over hun zwangerschap, maar benadrukt dat moeder worden niet betekent dat hun ambities verdwijnen: ze willen vaak zowel voor hun kind zorgen als blijven werken.