Ex-moeder voor even: 'Als de kinderen het niet oké hadden gevonden, hadden we het ook gedaan'

In dit artikel:

Renate (51) en haar man Jean Paul hebben afgesproken dat ze elkaar regelmatig de ruimte geven om alleen te reizen. Zo kunnen ze tijdelijk uit hun ouder- en partnerrol stappen en opnieuw ervaren wie ze zelf zijn. De aanleiding ontstond toen Renate, terwijl het gezin in Spanje woonde, enkele weken alleen in Nederland verbleef voor een Kane-concert en een werkopdracht. Ze logeerde in het lege huis van haar ouders en genoot van de vrijheid: uitslapen, spontaan afspreken en zelf bepalen wat ze at en keek.

Die ervaring maakte duidelijk hoeveel ze zichzelf jarenlang had weggecijferd. Na de geboorte van hun eerste kind combineerde Renate de zorg voor het gezin met het werk voor hun sportschool, terwijl Jean Paul vaak weg was. Ook een ernstig ongeluk van haar vader, kort na de geboorte, zorgde voor een lange periode vol zorgen en verantwoordelijkheden. Renate merkte pas later dat ze vrijwel niets meer voor zichzelf deed.

Na haar verblijf in Nederland besloten ze deze persoonlijke vrijheid structureel onderdeel van hun leven te maken. Het gezin keerde inmiddels terug uit Spanje omdat hun dochter haar basisschool met haar klas wilde afmaken, maar hield daar een woning aan. Jean Paul verbleef er onlangs zes weken alleen; Renate wil binnenkort opnieuw gaan, mogelijk met een open ticket. Volgens haar is een maand of twee zonder de ander ongeveer het maximum, vooral omdat de kinderen hun ouders dan te veel missen.

De keuzes leiden soms tot kritische reacties, maar Renate en Jean Paul trekken zich daar weinig van aan. Ze bespreken hun plannen met de kinderen, zonder hen de eindbeslissing te laten nemen. Renate ging ook alleen op retraite naar Fuerteventura, waar ze tijdelijk nauwelijks contact had met haar gezin. Het afscheid is emotioneel, maar ze voelt zich niet schuldig: door de rust komt ze meer ontspannen en als een leukere moeder terug.

Wel blijft het thuiskomen lastig. Renate moet dan direct weer schakelen naar alle gezinszaken en verhalen over wat er tijdens haar afwezigheid is gebeurd. Toch vindt ze dat ouders niet alles samen hoeven te doen. Tijd alleen staat volgens haar niet tegenover liefde voor het gezin, maar is juist een vorm van zorg voor zichzelf en daarmee ook voor de relatie en het gezin.