'Er hangt een donkere wolk boven ons': leven met een ongeneeslijke hersentumor en een zoontje (3)
In dit artikel:
Britt en Brandon staan sinds 2024 midden in een levensgrote beproeving: vlak na een epileptische aanval op nieuwjaarsdag bleek bij Brandon een kwaadaardige hersentumor van graad 3 te zijn gegroeid. Na een operatie en biopt volgde een behandelplan, maar de tumor nam kort daarna opnieuw toe; daarop kreeg hij drie precisiebestralingen in het UMC Utrecht. Sindsdien zijn de scans stabiel en probeert het gezin het leven weer op te bouwen — inmiddels wonen ze in een groter huis en kijken ze voorzichtig vooruit.
Hun zoontje Lio (3) is de spil van het gezin en vormt tegelijk troost en uitdaging. Brandon kan snel overprikkeld en vermoeid raken, maar wil zoveel mogelijk meedoen: hij werkt nog fulltime omdat werk hem houvast geeft, ook al kost het energie die hij liever aan zijn gezin zou geven. Britt worstelde na de diagnose met depressieve gevoelens, maar draagt het huishouden en zorgt ervoor dat ze samen de goede momenten opzoeken. Beide ouders benadrukken dat ze bewust genieten van kleine dingen: ijsjes, boswandelingen, dagjes uit en een uiteindelijk doorgang van een vakantie naar Italië die eerder door spoedopnames moest worden uitgesteld.
Ze kiezen voor openheid tegenover Lio, met kindvriendelijke uitleg (bijvoorbeeld via materiaal van Stichting STOP Hersentumoren) en door hem mee te nemen naar afspraken zodat medische situaties minder beangstigend zijn. Toch zijn er pijnlijke herinneringen: Brandon kreeg een epileptische aanval terwijl ze op weekend waren en Lio erbij was. Ambulancepersoneel bood kalmte en uitleg, maar het echtpaar blijft bezorgd over de impact op hun zoon op lange termijn.
De centrale ambitie van het paar is helder: zoveel mogelijk liefdevolle herinneringen creëren en het leven niet laten overheersen door angst. Brandon en Britt proberen energie te steken in wat hen sterkt en vermijden dingen die leegzuigen. Hun boodschap aan anderen in vergelijkbare omstandigheden is praktisch en hoopvol: koester plezier, blijf realistisch maar hoopvol, en geef prioriteit aan wat je energie oplevert. Ondanks alles noemen ze de situatie ook een bron van nieuwe dankbaarheid — vooral voor hun zoon en voor de manier waarop het hen dichter bij elkaar heeft gebracht.