Elsemieke: 'Jongens met roze sloffen en metallic zilverkleurige jassen, alles kan hier op school'

In dit artikel:

Ik woon met mijn partner T (33) en onze twee zoontjes van 4 en 2 in de Nederlandse Biblebelt en werk als redacteur bij Kek Mama. Hoewel ik zelf niet kerkelijk ben, leeft religie hier naast ons: kerken op elke hoek, kerkklokken en buren die zondagse rustdagen in acht nemen. Dat merken we dagelijks — een buurjongen mag zondag niet spelen en sommige vrienden zijn op zondag niet bij verjaardagen omdat ze naar de kerk gaan — en onze oudste vraagt daar af en toe nieuwsgierig naar. Hij wil zelfs eens mee naar de kerk uit interesse, iets wat ik hoop zo lang mogelijk onbeïnvloed te laten.

We kozen bewust voor de enige openbare school in het dorp; de dichtstbijzijnde andere optie is een streng-reformatorische school waar wij ons niet op ons gemak zouden voelen. Op school zie ik kinderen nog bijna zonder vooroordelen; jongens dragen hartjestruien of roze sloffen, meisjes lopen in Spidey-shirts of broers’ afgetrapte schoenen. Veel gedrag is aangeleerd — pas als ouderlijke of oudere invloeden ingrijpen ontstaan echte oordelen — en dat maakt me optimistisch. De ongedwongen nieuwsgierigheid en het gebrek aan harde scheidslijnen bij jonge kinderen geven mij hoop temidden van al het wereldnieuws en de chaos. Het voelt als een warm voorteken: de nieuwe generatie leert anders, vrijer en vaak vriendelijker denken dan wij soms doen.