Elsemieke: 'Besefmomenten dat jíj de volwassene bent, van een dooie duif tot poepbillen afvegen'

In dit artikel:

Elsemieke (31), redacteur bij Kek Mama en moeder van twee jongens van 4 en 2, schrijft over die plotselinge momenten waarop het besef toeslaat: jij bent de volwassene, ook al voelt dat vaak niet zo. Ze ervaart zichzelf als chaotisch en voortdurend moe, met een hoofd vol ‘tabbladen’, maar wordt geconfronteerd met volwassen verantwoordelijkheden in alledaagse incidenten thuis.

Voorbeelden uit haar leven tonen de harde realiteit: iemand noemt haar opeens ‘mevrouw’, er gaat iets stuk in huis en zij is degene die moet regelen dat het gerepareerd wordt, en de peuter die ’s nachts meerdere keren overgeeft en niet zelf opruimt. Afgelopen zomer vond ze een enorme duifafdruk op het raam; dagen later bleek het beest dood in de dakgoot te liggen, vol maden — een smerig karwei dat haar handige partner T voor zijn rekening nam. Haar ingehouden feministische trots laat haar zulke klusjes wel eens door hem doen.

Tegelijk is er trots: ze voelt zich competent als moeder van twee en ziet dat het opvoeden grotendeels lukt. Met kinderen die klasgenootjes meebrengen, komen er nieuwe, onverwachte taken bij — zoals het moeten verschonen of afvegen van een onbekend kind. Die situaties benadrukken hoe concreet en lichamelijk het volwassen-zijn soms is.

Kort: Elsemieke balanceert tussen het gevoel jong en onhandig te zijn en de onontkoombare, soms onaangename plichten van het ouderschap — met humor en enige zelfspot erkent ze dat volwassen worden minder om leeftijd draait dan om doen.