Drie ouders, één baby: Sanne (37) en twee vaders over hun bijzondere gezin en meerouderschap
In dit artikel:
Sanne (37), Peter (41) en Martijn (33) vormen samen een bewust gekozen meeroudersgezin: hun zoontje Lux is bijna zeven weken oud. De drie leerden elkaar kennen niet via een liefdesrelatie maar via een oproep van Sanne op het platform Meer Dan Gewenst, waar mensen met een kinderwens buiten de traditionele gezinsvorm elkaar vinden. Peter en Martijn, die al langer bezig waren met hoe ze hun kinderwens wilden invullen, reageerden en er bleek meteen een klik: “Dit voelt helemaal goed,” aldus Sanne.
De kennismaking startte met lange e-mails om elkaar goed te leren kennen; daarna volgden ontmoetingen waarin ze ook elkaar’s familie en vrienden introduceerden. Binnen een half jaar na de gezamenlijke beslissing wilden ze proberen zwanger te raken, maar eerst moest Sanne een vleesboom laten verwijderen. Tijdens die periode stonden Peter en Martijn intensief voor haar klaar, wat de onderlinge band versterkte. Drieënhalf jaar na hun eerste ontmoeting werd Lux geboren.
Vooraf stelden ze een uitgebreid ouderschapsplan op: afspraken over opvoeding, waarden, praktische taken en toekomstscenario’s. Daarin staat altijd het belang van het kind centraal. In de praktijk verdeelden ze de kraamtijd gezamenlijk; Peter en Martijn verbleven twee weken bij Sanne en wisselden nachten af. Inmiddels wonen ze op tien minuten afstand van elkaar en werkten ze snel naar een 50/50-verdeling van zorgtaken toe. Het dagelijkse ouderschap beleven ze samen: geen co-ouderschap in hun woorden, maar één team waarin alle drie ouders evenveel verantwoordelijkheid en betrokkenheid voelen.
Wettelijk stuiten ze op beperkingen: de Nederlandse wet kent nog maar twee juridische ouders, waardoor één van hen op papier geen ouder kan zijn. Dat leidt tot praktische uitdagingen rond medische beslissingen en officiële zaken. Toch ervaren ze tijdens de zwangerschap weinig belemmering doordat zorgverleners en het ziekenhuis meedachten en iedereen hen serieus nam. Ze hebben wel alles juridisch vastgelegd om onduidelijkheden te voorkomen.
Publieke reacties variëren: veel mensen zijn nieuwsgierig en vragen bijvoorbeeld wie de biologische vader is, iets wat voor het drietal geen betekenis heeft — beide mannen voelen zich evenveel vader. Omdat hun gezinsvorm nog niet algemeen bekend is, leggen ze vaak uit hoe het werkt en delen ze hun verhaal om begrip en beeldvorming te vergroten. Hun families reageerden positief en droegen bij aan een warme ontvangst en rust rond de geboorte.
Hun advies aan anderen die meerouderschap overwegen: er is geen standaardhandleiding; laat het vooral vanuit gevoel ontstaan, maar regel praktisch en juridisch veel vooraf. Goede communicatie en een solide basis zijn cruciaal, omdat je levenslang met elkaar verbonden bent door de gedeelde zorg. Voor de toekomst kijken ze dag-voor-dag, met openheid voor veranderingen (Sanne sluit niet uit dat er ooit een nieuwe partner kan komen) maar met vertrouwen in hun gezamenlijke vermogen om te blijven overleggen en genieten.
Hun hoop voor Lux is duidelijk: dat hij voelt hoe gewenst hij is en opgroeit in overvloedige liefde — van drie ouders en meerdere families. Hun verhaal illustreert hoe nieuwe gezinsvormen in de praktijk kunnen werken en wijst tegelijk op de kloof tussen sociale mogelijkheden en de huidige wetgeving.