Dit is hoe ouders (onbewust) invloed hebben op depressie bij hun kind op latere leeftijd

In dit artikel:

Promovenda Myrthe Veenman van de Universiteit Leiden onderzoekt hoe depressieve klachten bij tieners samenhangen met gezinsdynamiek en benadrukt dat het probleem niet alleen bij het kind ligt. Waar behandeling vaak op het individu gericht is, toont haar onderzoek aan dat beïnvloeding in beide richtingen plaatsvindt: jongeren beïnvloeden hun ouders net zo goed als ouders hen. “We vergeten soms dat het geen eenrichtingsverkeer is,” zegt Veenman.

Ze illustreert dit aan de hand van terugtrekgedrag: terugtrekking hoort bij de puberteit, maar bij depressie kan het isolatie worden. Goedbedoelde reacties van ouders — meer vragen stellen, extra toezicht houden of opmerkingen over in bed blijven — kunnen door een kwetsbare tiener negatiever worden geïnterpreteerd en zo onbedoeld spanning en wederzijdse verergering van gevoelens veroorzaken. Daarnaast ziet Veenman dat ouders vaak een minder ernstig beeld hebben van de klachten dan de jongere zelf, wat tot misverstanden en wrijving leidt, maar ook waardevolle aanvullende informatie kan opleveren als beide perspectieven worden betrokken.

Veenman wijst er ook op dat het welzijn van ouders vaak onderbelicht blijft, terwijl zij door de problemen van hun kind eveneens lijden. Daarom doet ze vervolgonderzoek naar een cursus voor ouders, Samen Sterk, en werkt ze samen met Stichting 113 Zelfmoordpreventie om ouders beter te ondersteunen bij suïcidale zorgen. Haar uitgangspunt: door ouders te versterken verbeter je indirect ook de hulp aan de tiener.