Dionne (15): 'Ik wil helemaal niet roken, maar ik doe het om erbij te horen'

In dit artikel:

Dionne (15) begon met roken als sociaal gedrag op school: in de pauzes sloot ze aan bij een groepje meisjes achter het fietsenhok om erbij te horen. Waar ze een jaar geleden nog stellig nee zou hebben gezegd tegen sigaretten, is roken nu bijna dagelijkse routine geworden — iets waar ze zich eigenlijk niet achter schaart.

Het eerste trekje voelde vies en bracht hoestbuien, maar het gevoel van erbij horen bleek zwaarder te wegen dan die afkeer. Thuis weet niemand ervan; Dionne vreest de reactie van haar strenge ouders en de mogelijke consequenties voor vertrouwen, uitgaan en later haar rijbewijs. Daardoor houdt ze het verborgen en voelt stoppen vaak geen haalbare optie: het alternatief is weer alleenstaan en blootgesteld worden aan vragen of afkeuring van klasgenoten.

Het verhaal laat zien hoe peer pressure en de behoefte aan sociale acceptatie jongeren kunnen laten doen wat ze niet willen, en waarom geheimhouding deelname aan het rookgedrag in stand houdt. Voor jongeren die hierin vastlopen bestaan er hulpbronnen zoals schoolmaatschappelijk werk, huisartsen en stoppogingen speciaal voor jongeren; open gesprekken kunnen het eerste stapje naar stoppen zijn.