Deze opvoedtrend staat lijnrecht tegenover helicopter parenting - welke is beter?
In dit artikel:
Underparenting is een opkomende opvoedstijl die ouders juist oproept om minder te sturen en meer ruimte te geven, zonder daarmee onverschillig of verwaarlozend te zijn. In plaats van constante planning, entertainment en bemoeienis moedigt deze benadering aan om kinderen momenten van vrije ontdekking, verveling en het maken van fouten te laten beleven, terwijl de ouder emotioneel beschikbaar en veilig aanwezig blijft.
Wat het inhoudt
- Niet elk stil moment hoeft opgevuld of gereguleerd te worden; verveling mag voorkomen.
- Ouders kiezen bewust wanneer zij ingrijpen en wanneer zij loslaten; het is actieve terughoudendheid, geen passieve afwezigheid.
- Voorbeelden in de praktijk: een kind meenemen naar de supermarkt zonder scherm, samen eenvoudige huishoudtaken doen, vrij spel toestaan en niet elk hiaat vullen met activiteiten.
Vergelijking met andere stijlen
- Tegenhanger van helicopter parenting: waar dat type ouders overal bovenop zit, laat underparenting meer ruimte.
- Heeft overeenkomsten met slow parenting (minder strakke schema’s, meer rust), maar onderscheidt zich door het toelaten van natuurlijke consequenties (bijv. nat worden als je zonder jas naar buiten gaat) zodat kinderen leren door ervaring.
- Verschil met ongeïnteresseerd opvoeden zit in de intentie: underparenting blijft betrokken en biedt een veilige basis.
Waarom het werkt
Experts wijzen op verschillende ontwikkelvoordelen: meer zelfstandigheid, emotionele regulatie, creativiteit, empathie en probleemoplossend vermogen. Verveling speelt een sleutelrol omdat het het zogenaamde default mode network activeert — het denkende, reflecterende deel van de hersenen — waarin kinderen leren nadenken, gevoelens verwerken en zelf oplossingen bedenken. Zoals expert Dr. Saxbe het verwoordt: “Als ouders zichzelf eraan herinneren dat kinderen niet constant vermaakt hoeven te worden, ontstaat er ineens heel veel ruimte.”
Praktische starttips
- Begin klein: één dagelijks moment waarin je bewust niet ingrijpt.
- Gebruik een timer (bijv. vijf minuten zelfstandig spelen zonder scherm).
- Weersta de neiging om meteen te helpen, zolang er geen gevaar is.
- Maak minder overvolle agenda’s en kies bewust voor minder georganiseerde activiteiten.
- Leg aan je kind uit waarom je meer ruimte geeft: uit vertrouwen in hun kunnen.
Kortom: underparenting is een bewuste strategie van betrokken loslaten. Het is bedoeld om kinderen veerkrachtig en zelfredzaam te maken en tegelijkertijd de rust en het vertrouwen in huis te vergroten — en ouders ervan te bevrijden constant de rol van ‘cruise director’ te moeten vervullen. Bron: Parents.