Deborah: 'Juist doordat ik al zoveel had meegemaakt, merkte ik dat ik anders naar moederschap ging kijken'

In dit artikel:

Deborah (30), moeder van twee zoons, kijkt terug op de periode na de geboorte van haar oudste kind, toen ze kampte met een postnatale depressie. Ze twijfelde voortdurend aan zichzelf, voelde zich verantwoordelijk voor elke huilbui of slechte nacht en had moeite om de dagen door te komen. Hoewel ze ondertussen gewoon voor haar gezin bleef zorgen, raakte ze zichzelf steeds meer kwijt.

Met hulp, waaronder antidepressiva, kreeg ze geleidelijk meer ruimte in haar hoofd. Daardoor leerde ze dat niet elke negatieve gedachte waar is en dat een moeilijke dag niet betekent dat ze een slechte moeder is. De ervaring veranderde ook haar kijk op het moederschap. Bij de geboorte van haar tweede zoon voelde ze zich niet ineens zeker, maar ze hoefde niet langer op elke twijfel direct een antwoord te hebben of zichzelf voortdurend te beoordelen.

Die houding helpt haar nu bij nieuwe zorgen rond haar kinderen. Voor haar oudste zoekt ze een plek waar hij zich goed kan ontwikkelen en zichzelf kan zijn. Haar jongste heeft ziekenhuisbezoeken en onderzoeken nodig, terwijl nog niet op alle vragen een antwoord is. Deborah is soms bang en blijft na gesprekken piekeren over de volgende stap, maar de onzekerheid neemt haar niet meer volledig over. Ze kan naast de zorgen ook het gewone gezinsleven blijven ervaren: koken, helpen met aankleden en genieten van momenten samen. Haar problemen zijn er nog, maar vormen niet langer haar hele wereld.