Deborah had een voorgevoel: 'Natuurlijk vraag ik mij af welke plek bij hem past, want dit is tijdelijk'

In dit artikel:

Deborah vertelt hoe ze bij haar oudste zoon Jake al jong het gevoel had dat hij niet helemaal op zijn plek zat tussen andere kinderen. Ze zag dat hij eerst observeerde en alles op zijn eigen manier benaderde, en besloot dat niet meteen als probleem te zien. Toch bleef het knagen. Tijdens een voortgangsgesprek met de leidster van de opvang bleek dat ook zij twijfels had, waarna Deborah hulp inschakelde om beter te begrijpen wat Jake nodig had. Op een nieuwe plek, waar niet werd geprobeerd hem in een vast hokje te duwen maar juist werd gekeken naar zijn interesses en manier van leren, kwam hij zichtbaar beter tot zijn recht. Dat gaf rust, al blijft de onzekerheid over de volgende stap. Deborah beschrijft dit als een belangrijk les van het moederschap: niet alles weten, maar blijven kijken, luisteren en de omgeving van je kind zo nodig aanpassen.