Deborah: 'Een poli speciaal voor zwangere vrouwen met mentale 'problemen'. Dat woord zei alles en niets tegelijk'

In dit artikel:

Deborah (30) is getrouwd en moeder van twee zoons, Jake (3) en Cody (1). Na haar eerste bevalling kampte ze met een postnatale depressie; toen ze opnieuw zwanger raakte, verwees de praktijkondersteuner en haar verloskundige haar naar de zogenaamde pop-poli — een polikliniek binnen de psychiatrie gespecialiseerd in zwangere vrouwen met mentale klachten. Ze wist aanvankelijk niet eens dat zo’n poli bestond en was nerveus over de eerste afspraak in het ziekenhuis.

Tijdens het intakegesprek stelde een psychiater gerichte vragen, stelde een diagnose: postnatale depressie, en bood intensieve begeleiding aan, zowel curatief als preventief gezien de kans op herhaling bij een volgende zwangerschap. Er kwam ook een gesprek over antidepressiva; de psychiater legde uit dat medicatie soms nodig en relatief veilig tijdens de zwangerschap kan zijn. Uit angst voor herhaling besloot Deborah ermee te beginnen, omdat ze dit keer niet alleen wilde zien te overleven maar echt geholpen wilde worden.

Rond de dertig weken maakten ze een peripartumplan dat werd gedeeld met verloskundige, gynaecoloog, huisarts en het ziekenhuis. Die afstemming zorgde ervoor dat iedereen haar achtergrond kende en kon anticiperen — ze hoefde haar verhaal niet steeds opnieuw te vertellen. De pop-poli bleef ook na de bevalling betrokken; door de blijvende begeleiding en directe toegang tot de psychiater voelde Deborah zich beter ondersteund, ook al waren er nog moeilijke momenten en terugvallen.