Deborah durfde niet eerlijk te zijn: 'Bang dat iemand zou denken: daar heb je haar weer'

In dit artikel:

Deborah, moeder van twee jonge zoons, beschrijft hoe ze zich na de geboorte van haar kinderen eenzaam voelde ondanks de voortdurende drukte in huis. Terwijl haar leven draaide om voedingen, verschonen en troosten, zat ze vaak stil in de woonkamer en keek ze uit het raam naar de wereld die gewoon doorging. De dagen leken op elkaar en in haar hoofd bleef ze worstelen met vragen als waarom het moederschap niet voelde zoals ze had verwacht en of ze iets verkeerd deed. Ze durfde dat nauwelijks uit te spreken, uit angst om tot last te zijn of niet serieus genomen te worden. Haar verhaal laat zien dat postnatale eenzaamheid ook kan bestaan als je niet fysiek alleen bent: het gemis zit dan vooral in het ontbreken van écht contact en een luisterend oor.