De ene fout die bijna elke ouder maakt bij het prijzen van hun kind, waarschuwt een psychiater

In dit artikel:

Psychiater Sue Varma waarschuwt dat goedbedoelde complimenten als “Wat ben je slim!” kinderlijk gedrag kunnen sturen in de verkeerde richting. In een gesprek over mentale veerkracht vergelijkt ze topsporters met mensen die succes bereiken: niet dankzij aangeboren talent maar door discipline, geduld en vooral het opkomen dagen ook wanneer je geen zin hebt. Door kinderen te prijzen om wie ze lijken te zijn (slim, getalenteerd) ontstaat een fixed mindset: mislukking voelt als bewijs van identiteit en vergroot risico‑vermijding.

Varma adviseert ouders om lof te verschuiven van identiteit naar inzet en proces. Prijs strategieën, doorzettingsvermogen en vooruitgang — dat zijn factoren waar kinderen controle over hebben en die groei stimuleren. Emotieregulatie is daarbij cruciaal: teleurstelling hoort erbij, maar je laat je emoties je handelen niet dicteren. Een kernzin uit haar boodschap: “Afwijzing is vaak een omleiding.” Zo’n herinterpretatie van tegenslag leert kinderen veerkracht en moedigt leren in plaats van vermijden aan.

Kort: verander complimenten in concrete erkenning van moeite en aanpak, modelleer hoe je met tegenslag praat, en benadruk het leerproces. Dit helpt kinderen langdurig zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen op te bouwen — meer dan alleen zeggen dat ze “talent” hebben.