De bankrekening van Vivian: 'Ik kan wel bezuinigen op mijn nagels, de kapper en de schoonheidsspecialist, maar ik wil dat niet'
In dit artikel:
Vivian werkte vroeger weinig — zo’n zestien uur per week — en leefde relatief royaal doordat haar ex het hoofdinkomen verdiende. Na de geboorte van hun dochter veranderde hun relatie: de man werd afstandelijk, gaf prioriteit aan feesten, werk en vrienden, en verliet het gezin toen er een nieuwe partner in zijn leven kwam. Hij betaalt alimentatie en heeft de kinderen op zondag, maandag en dinsdag; volgens Vivian is hij wel een liefdevolle vader, maar geen partner meer geweest.
Direct na de scheiding verkochten ze het huis met overwaarde. Vivian kocht een kleiner appartement en draait sindsdien volledig op eigen inkomen. Haar maandlasten zijn fors: een netto hypotheek van ongeveer €1.200 plus servicekosten van €220. Verder heeft ze een leaseauto en houdt ze aan sport- en verzorgingskosten vast (tennis, kapper, schoonheidsspecialiste). Om dit te kunnen betalen is ze fulltime gaan werken; anders zou haar huidige levensstijl — die ze niet als extravagant ziet — onhoudbaar zijn.
Ze werkt als managementassistent bij een groot bedrijf. Kort na de scheiding kreeg ze het werkdeel van een collega erbij, waardoor haar functie fulltime werd. Haar leidinggevende biedt flexibiliteit, waardoor ze een strak maar werkbaar weekschema heeft: maandag lange kantoordag (kinderen bij vader), dinsdag vroeg beginnen en kinderen uit school halen, woensdagochtend thuiswerken, donderdag hele dag werken met ouders die de kinderen ophalen, vrijdag tot 14.00 uur. Naschoolse opvang is niet nodig — de kinderen willen dat niet — maar schoolvakanties zijn zwaar; dan werkt ze vaak in de avonden.
Privé ervaart ze wisselende gevoelens: trots dat ze het zelfstandig regelt (huis, auto, verzorgd uiterlijk, vakantie met de kinderen), maar ook schuld en tekortschieten, vooral bij zieke kinderen of wanneer ze zich niet volledig beschikbaar kan voelen. Haar ouders ondersteunen waar mogelijk, en ze heeft altijd eigen spaargeld aangehouden; haar doel is een buffer van minstens €10.000 voor noodgevallen.
Romantisch was ze lange tijd terughoudend, maar sinds kort klikt het met een nieuwe collega; ze zitten nog in de flirtfase. De kinderen hebben het naar hun zin bij hun vader en zijn nieuwe partner, wat haar verlicht, maar het aanhoudende schuldgevoel als moeder blijft aanwezig. Al met al schetst het verhaal van Vivian het realistische plaatje van een gescheiden moeder die financieel en emotioneel hard werkt om haar gezin draaiende te houden, met vallen en opstaan maar ook met veerkracht.