Daisy was zwanger van een tweeling en kreeg een kankerdiagnose: 'Alles ging in een roes'

In dit artikel:

Daisy (35) uit Maastricht, beleidsmedewerker en sinds 2018 samen met haar man Raoul, geloofde dat haar leven op rolletjes liep: een huwelijk, zoontje Morris (2), een hond en een grootschalige verbouwing thuis. Alles veranderde toen ze een grote, onverklaarbare blauwe plek op haar been ontdekte. De huisartsenpost kon aanvankelijk niets doen; pas een week later bij haar eigen huisarts begon het ernstiger te lijken. Kort daarna bleek ze zwanger — en binnen dagen kreeg ze de schokkende verdenking dat het om leukemie ging.

De aankondiging kwam als een duw in een roes: snel bloedonderzoeken, een afspraak op de oncologieafdeling en paniek in het gezin. In die periode reageerde Daisy primair instinctief: haar “onderbuikgevoel” en lichamelijke stress tekenden het proces, iets wat ze achteraf beschrijft als een oerreactie van het zenuwstelsel. Die ervaring leerde haar ook het belang van aandacht voor fysieke intuïtie en de kalmerende werking van aandachtigheid (mindfulness).

De situatie bleek nog complexer toen bleek dat ze niet één maar twee foetussen droeg. Omdat behandeling en medicatie van leukemie risico’s voor de zwangerschap kunnen hebben, moesten Daisy en haar behandelteam zorgvuldig kiezen welke therapieën mogelijk waren. Zwangerschap en ziekte liepen chaotisch door elkaar: ze kon geen NIPT laten doen, de tweeling bleek ieder in een eigen vruchtzak te zitten, en bij 28 weken verloor ze vruchtwater, waarna ze tijdelijk in een Belgisch ziekenhuis werd behandeld. Uiteindelijk werden de jongens gezond geboren met 36 weken via een keizersnede — iets wat Daisy ervaart als een medisch wonder.

Tegenwoordig is de ziekte onder controle; het bleek om een chronische vorm van leukemie te gaan waarvoor ze medicijnen blijft gebruiken. De vooruitzichten zijn goed en ze kan een volwaardig leven leiden. Moederschap gaf haar volgens eigen zeggen focus en kracht: ze wilde erkend worden als zwangere vrouw, niet alleen als kankerpatiënt. Haar advies aan anderen in vergelijkbare omstandigheden is om hoop te houden, het positieve op te zoeken en zich niet te laten verlammen door angst.

Daisy vertelt meer op haar website en nodigt anderen uit hun verhalen te delen met de redactie.