Charlotte: 'Ik heb heel wat kerels versleten, maar deze passie en vurigheid kende ik niet'
In dit artikel:
Charlotte (48) is drieënhalf jaar weduwe en moeder van drie kinderen. Haar man Frank stierf plotseling aan een hartstilstand; zij moest meteen een begrafenis regelen, het bedrijf van Frank afhandelen en voor de kinderen zorgen, waardoor nauwelijks ruimte bleef om zelf te rouwen. Na zijn dood ontwikkelde ze een sterke behoefte aan lichamelijk contact — vaak aangeduid als ‘huidhonger’ — iets waar veel weduwen herkenning in vinden: de drang om aangeraakt en begeerd te worden zonder per se meteen een nieuwe levenspartner te zoeken.
Tijdens de coronapandemie, en vooral in de eerste lockdown toen het alleen-zijn extra voelbaar werd, besloot Charlotte op aanraden van een vriendin datingapps (Happn en Tinder) te proberen. Ze ervoer het swipen als vergelijkbaar met mensen beoordelen in een kroeg: direct en op uiterlijk, maar ook praktisch omdat je vooraf kunt selecteren via chat of bellen. Ze had korte relaties: Sven, een snelle zakenman, was de eerste met wie ze weer seks had. Hun relatie was vooral fysiek en hield na enkele maanden op omdat ze geen toekomst samen zagen.
Afgelopen nazomer ontmoette ze Olivier, bijna vijftig, ook zzp’er en in co-ouderschap met kinderen van vergelijkbare leeftijd als die van haar. Hun klik was anders: ze namen het langzaam — koffie, lunchen, een kusje — en hadden pas bij de vierde date seks. Charlotte beschrijft deze relatie als gepassioneerd en wederzijds bevredigend; Olivier weet volgens haar goed wat ze prettig vindt en ze ervaren beide veel intimiteit. De twee zien elkaar gemiddeld zo’n drie dagen per week en benutten veelal momenten waarop de kinderen niet thuis zijn. Door de coronamaatregelen in het begin van hun relatie waren ze vaak samen thuis, wat hun seksuele relatie extra intensief maakte.
Charlotte koos ervoor haar kinderen geleidelijk bij het idee van een nieuwe relatie te betrekken. In het begin verzon ze smoesjes — de jongste vroeg zelfs waarom ze steeds “naar tante Sandra” ging — maar inmiddels weten de kinderen dat hun moeder iemand heeft. Ze benadrukt dat Olivier geen vervanging is voor hun vader; ze praat open met de kinderen over loyaliteit naar hun overleden vader en over het kunnen houden van meer dan één persoon. De intentie tussen haar en Olivier is serieus: samen oud worden, maar zonder te haasten, zodat de kinderen rustig kunnen wennen.
Het verhaal illustreert hoe weduwen omgaan met rouw en wederzijdse behoefte aan intimiteit, en hoe moderne dating (apps, co-ouderschap, lockdownomstandigheden) nieuwe mogelijkheden maar ook uitdagingen biedt. Aan het slot wordt kort verwezen naar een ander verhaal van Marianne (35), wiens man Hans in 2013 overleed tijdens een vakantie — een extra voorbeeld dat dit thema niet uitzonderlijk is.