Bonusmoedercoach Nienke: 'Je hoeft niet van je bonuskind te houden', dit zijn 5 belangrijke lessen

In dit artikel:

Bonusmoedercoach Nienke van der Veen weet uit eigen ervaring hoe ingewikkeld het is om in een bestaand gezin te stappen. Een nieuwe partner betekent niet alleen een relatie met iemand die al kinderen heeft, maar ook aansluiting bij bestaande gewoontes, opvoedregels, loyaliteiten en een ex-partner die onderdeel van het leven van de kinderen blijft. Omdat ze zelf geen duidelijke richtlijnen kon vinden, richtte Van der Veen IKENZNKIDS op.

Volgens haar is een belangrijke valkuil dat bonusouders te snel een ouderrol proberen over te nemen. Een bonusmoeder hoeft niet de biologische moeder te vervangen. Ze mag binnen het gezamenlijke huis wel afspraken maken over bijvoorbeeld opruimen en tafelmanieren, maar grote opvoedkundige beslissingen liggen in eerste instantie bij de biologische ouders. Bonusouders doen er goed aan helder te bepalen waarvoor ze wel en niet verantwoordelijk zijn.

Ook de ex-partner van de biologische ouder blijft een vaste factor. Een samengesteld gezin is volgens Van der Veen een ‘open systeem’: kinderen houden hun band en loyaliteit met beide ouders, ook na een scheiding. De nieuwe partner kan niet bepalen wat er in het andere huis gebeurt, maar wel afspraken maken over de eigen grenzen en de invloed van de situatie op de relatie. Zaken over de kinderen moeten vooral door de biologische ouders worden besproken.

Van der Veen vindt bovendien dat een bonusouder niet verplicht is om van een bonuskind te houden. De band kan langzaam groeien, anders blijven dan verwacht of beperkt zijn. Respectvol en gelijkwaardig met elkaar omgaan is volgens haar belangrijker. Afwijzing door een kind, bijvoorbeeld omdat de bonusouder niet de moeder is, hoeft niet persoonlijk te worden opgevat; het kan voortkomen uit een loyaliteitsconflict.

Ze stelt dat volgens haar ongeveer 60 procent van de samengestelde gezinnen binnen vijf jaar uit elkaar gaat. Oorzaken kunnen zijn dat een bonusouder te veel verantwoordelijkheid neemt, een biologische ouder zijn rol onvoldoende vervult, kinderen elkaar niet accepteren of loyaliteitsproblemen ontstaan. Daarom moet de relatie tussen de volwassenen het fundament vormen. Van der Veen en haar partner bespreken regelmatig hun normen, waarden en aanpak zonder de kinderen erbij.

Een samengesteld gezin ontstaat volgens haar niet snel. Het kan gemiddeld vijf tot zeven jaar duren voordat er stabiliteit is, terwijl de rol van de bonusouder voortdurend kan veranderen. Haar advies aan nieuwe partners is daarom om zich goed te verdiepen in samengestelde gezinnen, geen vaste gezinsvorm af te dwingen en de ontwikkeling tijd te geven.