Bernike over haar zwangerschapscravings: 'Alles wat vet en zout is', riep ik. Ik bleek de enige'

In dit artikel:

Bernike (30), moeder van een dochter van één, krijgt onverwacht een vrije dag doordat haar dochter extra naar de opvang kan. Ze verheugt zich op alle mogelijkheden, maar bedenkt zo lang wat ze zal doen dat het al lunchtijd is. In de supermarkt trakteert ze zichzelf op een dure smoothie en blijft ze hangen bij de kaasbroodjes. Die brengen haar terug naar haar eerste zwangerschap, tweeënhalf jaar eerder. Toen was ze voortdurend misselijk en verlangde ze uitsluitend naar vet en zout eten, zoals saucijzenbroodjes, salami-pizza en paprika chips.

Tijdens een bijeenkomst van haar Centering Pregnancy-groep mocht iedere zwangere haar cravings delen. Bernike verwachtte herkenning, maar de andere vrouwen vertelden vooral over trek in komkommer, frambozen, druiven, appels, broccoli en zelfs aubergine. Terwijl zij zich steeds ongemakkelijker voelde, stelde de verloskundige haar gerust: zwangerschapsverlangens verschillen nu eenmaal en af en toe toegeven mag, zolang gezond eten niet uit het oog wordt verloren.

Een buurvrouw vroeg later nog welk merk paprika chips Bernike het liefst at. Beschaamd vluchtte ze weg en sindsdien had ze geen kaasbroodje meer aangeraakt. Tot ze op haar vrije dag opnieuw voor de bakkersafdeling staat. Wanneer een geïrriteerde medewerker vraagt of hij haar kan helpen, schudt ze haar hoofd en loopt ze door naar de groenteafdeling. De column draait daarmee op geestige wijze om de tegenstelling tussen haar ongezonde zwangerschapscravings en de opvallend gezonde verlangens van de andere aanstaande moeders.